ინტერნეტში ახალი საგანმანათლებლო თავსატეხი, Gerrymandle გამოჩნდა, რომელიც მოთამაშეებს რთულ პოლიტიკურ გამოწვევას სთავაზობს: დახაზონ საარჩევნო ოლქები ისე, რომ სასურველმა პარტიამ არჩევნებში გაიმარჯვოს. თამაშის მთავარი მიზანია, ვიზუალურად დაგვანახოს, თუ როგორ მუშაობს საარჩევნო საზღვრების მანიპულაცია რეალურ ცხოვრებაში.

თამაშის მექანიკა მარტივია: მოთამაშემ უნდა დააჯგუფოს რუკაზე არსებული უჯრები ერთიან ოლქებად. თითოეულ ოლქში გამარჯვება დამოკიდებულია იმაზე, თუ რომელი პარტიის მხარდამჭერების სახლები ჭარბობს კონკრეტულ არეალში.

თამაშის მიღმა არსებული ფენომენი, რომელსაც „ჯერიმენდერინგი“ (Gerrymandering) ეწოდება, პოლიტიკური ტექნოლოგიების ერთ-ერთი ყველაზე საკამათო ინსტრუმენტია. იგი გულისხმობს საარჩევნო ოლქების ისე დახაზვას, რომ მაქსიმალურად გაიზარდოს კონკრეტული პარტიის შანსები.

პროცესში ორი ძირითადი ტექნიკა გამოიყენება: „პაკინგი“ (Packing), როდესაც ოპონენტების ამომრჩევლები ერთ ოლქში კონცენტრირდებიან, რათა მათ სხვაგან ხმები დააკლდეთ, და „კრეკინგი“ (Cracking), როდესაც ოპონენტების ამომრჩეველთა ბაზა იფანტება სხვადასხვა ოლქში ისე, რომ მათ არსად ჰქონდეთ უმრავლესობა.

ტერმინი 1812 წლიდან იღებს სათავეს, როდესაც მასაჩუსეტსის გუბერნატორმა ელბრიჯ ჯერიმ ისეთი უცნაური ფორმის ოლქი დაამტკიცა, რომ პრესამ მას „სალამანდრა“ შეადარა. დღეს ეს პროცესი გაცილებით დაიხვეწა: ალგორითმები ათასობით ვარიანტს აანალიზებენ და საზღვრებს ქირურგიული სიზუსტით ადგენენ.

რატომ არის ეს პრაქტიკა საშიში? როდესაც საარჩევნო რუკა წინასწარ განსაზღვრავს შედეგს, არჩევნების მნიშვნელობა მცირდება. პოლიტიკოსები აღარ ცდილობენ ფართო საზოგადოების დარწმუნებას და მხოლოდ საკუთარი პარტიული ბაზის შენარჩუნებაზე ზრუნავენ, რაც პოლიტიკურ პოლარიზაციას აღრმავებს.

2026 წლის სასამართლო გადაწყვეტილებამ აშშ-ში კიდევ უფრო გაამკაცრა წესები, რაც ართულებს საარჩევნო რუკების გასაჩივრებას. შედეგად, საარჩევნო ოლქების ცვლა ათწლეულში ერთხელ, აღწერის შემდეგ, უკვე წარსულს ჩაბარდა და მუდმივ პოლიტიკურ ინსტრუმენტად იქცა.