ირანის წინააღმდეგ მიმდინარე ომმა და ჰორმუზის სრუტის პრაქტიკულად ჩაკეტვამ გლობალური ენერგეტიკული რუკა შეცვალა. იმ დროს, როდესაც სპარსეთის ყურეში გადაზიდვები მაღალ რისკებთანაა დაკავშირებული, აზიის უმსხვილესი ეკონომიკები — ჩინეთი და ინდოეთი — ნავთობის ალტერნატიულ წყაროებს აქტიურად ეძებენ.

ამ პროცესში ბრაზილია ერთ-ერთ მთავარ ბენეფიციარად იქცა. Kpler-ის მონაცემებით, თუ 2025 წელს აზიური ქვეყნები ბრაზილიიდან დღეში დაახლოებით 1.2 მილიონ ბარელ ნავთობს იღებდნენ, მიმდინარე წლის პირველ ხუთ თვეში ეს მაჩვენებელი 1.8 მილიონ ბარელამდე გაიზარდა.

რატომ ბრაზილიური ნავთობი?

ბრაზილიური ნავთობის, კერძოდ, „Tupi“-სა და „Buzios“-ის ჯიშების მთავარი უპირატესობა მათი ხარისხია. ეს არის საშუალო სიმკვრივის, დაბალი გოგირდის შემცველობის ნედლეული, რომელიც იდეალურია დიზელისა და რეაქტიული საწვავის საწარმოებლად. აზიური გადამამუშავებელი ქარხნები, რომლებიც ცდილობენ თავი აარიდონ სპარსეთის ყურის ლოჯისტიკურ კოლაფსს, ამ ნედლეულს სულ უფრო მეტად ანიჭებენ უპირატესობას.

„ჩინეთი და ინდოეთი საჭიროებენ ისეთ ალტერნატივებს, რომლებიც არ გადის ჰორმუზის სრუტეზე და არის პოლიტიკურად უფრო უსაფრთხო“, — აცხადებს Kpler-ის ექსპერტი სუმით რიტოლია. ფაქტია, რომ ბრაზილიის სახელმწიფო კომპანია Petrobras-მა ექსპორტის ვექტორი სრულად აზიისკენ გადაიტანა. ამჟამად ექსპორტის 60%-ზე მეტი ჩინეთში მიემართება.

ეკონომიკური ეფექტი და გამოწვევები

ბრაზილიის ეკონომიკისთვის ეს ცვლილება მნიშვნელოვან ფისკალურ სარგებელს მოაქვს. ფინანსთა სამინისტროს შეფასებით, ბრენტის მარკის ნავთობის ფასის ზრდა და ექსპორტის მოცულობის გაფართოება ქვეყანას მშპ-ის დამატებით 1%-მდე შემოსავალს მოუტანს. მხოლოდ ჩინეთში ნავთობის ექსპორტის ღირებულება წელს პირველ კვარტალში 95%-ით გაიზარდა და 7.2 მილიარდ დოლარს მიაღწია.

თუმცა, ექსპერტები სიფრთხილისკენ მოუწოდებენ. ბრაზილიის ნავთობმოპოვება სწრაფად ვერ გაიზრდება — მარტის შემდეგ ზრდა დღეში მხოლოდ 50 000-100 000 ბარელს შეადგენს. გარდა ამისა, ლოჯისტიკური პრობლემა კვლავ აქტუალურია: ტრანსპორტირება ბრაზილიიდან აზიაში დაახლოებით 50 დღეს გრძელდება, რაც სპარსეთის ყურის მარშრუტებთან შედარებით ბევრად ძვირი და ხანგრძლივია.

საბოლოო ჯამში, ბრაზილია რჩება მნიშვნელოვან ალტერნატიულ მიმწოდებლად კრიზისის პერიოდში, თუმცა გრძელვადიან პერსპექტივაში ის ვერ შეცვლის ახლო აღმოსავლეთის ნავთობს. კონკურენციას ასევე ზრდის რუსული ნავთობი, რომელიც არქტიკული მარშრუტების გახსნისას აზიურ ბაზრებზე უფრო სწრაფად და იაფად მიეწოდება.