ფეხბურთის ისტორიაში მსოფლიო ჩემპიონატის ტიტულის მოპოვება ყველაზე უკეთ სწორედ ევროპელებს გამოსდით. არგენტინის, ბრაზილიისა და ურუგვაის გარდა, თასი მხოლოდ ევროპულ ნაკრებებს აქვთ აღმართული. 2026 წლის მუნდიალზე უეფა 16 გუნდით იქნება წარმოდგენილი.

საფრანგეთი ტურნირის მთავარ ფავორიტად მიიჩნევა. დიდიე დეშამის გუნდი, კილიან მბაპეს ლიდერობით, ისტორიული მიღწევისთვის ემზადება. დეშამი, რომელმაც 2018 წელს ტიტული როგორც მოთამაშემ და მწვრთნელმა მოიგო, ნაკრებს 12-წლიანი მუშაობის შემდეგ დატოვებს.

რეიტინგის სათავეში მყოფი ესპანეთი, ევროპის მოქმედი ჩემპიონის რანგში, ტიტულის მთავარი პრეტენდენტია. გუნდის კაშკაშა ვარსკვლავი ლამინ იამალია, რომელმაც სეზონი ბარსელონაში ტრიუმფით დაასრულა. ესპანელები 2010 წლის წარმატების გამეორებას იმედოვნებენ.

ინგლისის იმედი ჰარი კეინია. 32 წლის ფორვარდი, რომელიც ბუნდესლიგის საუკეთესო ბომბარდირი გახდა, კარიერის ერთ-ერთ ბოლო დიდ შანსს იყენებს. თუმცა, ინგლისელებს ჯერ „სიკვდილის ჯგუფის“ გადალახვა მოუწევთ.

პორტუგალია კრიშტიანუ რონალდუსთან ერთად ასპარეზობს. 41 წლის ლეგენდისთვის ეს მეექვსე მსოფლიო ჩემპიონატია. რობერტო მარტინესის ხელმძღვანელობით, გუნდი გაცილებით დაბალანსებულია, თუმცა ტიტულის მოპოვება რთული გამოწვევა იქნება.

გერმანია გარდამტეხ პერიოდს გადის. ბოლო ორი მუნდიალის ჯგუფურ ეტაპზე ჩარჩენის შემდეგ, იულიან ნაგელსმანის გუნდი რეაბილიტაციას ცდილობს. ფლორიან ვირცისა და ჯამალ მუსიალას ტანდემი გერმანული ფეხბურთის მომავალია.

ნიდერლანდები რონალდ კუმანის ხელმძღვანელობით ოპტიმისტურადაა განწყობილი. მწვრთნელმა პირდაპირ განაცხადა, რომ მიზანი მხოლოდ ჩემპიონობაა. გუნდის საყრდენი ვირჯილ ვან დაიკია, ხოლო შეტევაში მემფის დეპაის იმედი აქვთ.

აღსანიშნავია ნორვეგიის დაბრუნება 28-წლიანი პაუზის შემდეგ, სადაც ერლინგ ჰოლანდისა და მარტინ ოდეგორის დუეტი მთავარი ძალაა. ასევე, ავსტრია რალფ რანგნიკის ხელმძღვანელობით და შოტლანდია, რომელიც მრავალწლიანი ლოდინის შემდეგ კვლავ მსოფლიო სცენაზეა.