ლონდონის გოლდსმიტის უნივერსიტეტი, რომელიც ხელოვნებისა და ჰუმანიტარული მეცნიერებების მიმართულებით ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ სასწავლებლად მიიჩნევა, ღრმა კრიზისშია. უნივერსიტეტის პერსონალი უკვე მესამედ აპროტესტებს ხელმძღვანელობის მიერ დაგეგმილ რეორგანიზაციას, რომელიც 22 მილიონი ფუნტის სტერლინგის დაზოგვას და ასობით სამუშაო ადგილის გაუქმებას ისახავს მიზნად.

ფინანსური კოლაფსი და გაფიცვების ტალღა

უნივერსიტეტის მენეჯმენტი ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში უკვე მესამედ ცდილობს რადიკალური ცვლილებების გატარებას. წინა მცდელობებმა, რომლებსაც „აღდგენის“ და „ტრანსფორმაციის“ პროგრამებს უწოდებდნენ, სასწავლებლის ფინანსური მდგომარეობა ვერ გააუმჯობესა, თუმცა უნივერსიტეტის აკადემიურ ხარისხს სერიოზული დარტყმა მიაყენა.

პროფესორ-მასწავლებლები და ადმინისტრაციული პერსონალი, რომელთა სამუშაო ადგილებიც საფრთხის ქვეშაა, უვადო გაფიცვას შეუერთდნენ. საპასუხოდ, უნივერსიტეტის ადმინისტრაციამ გაფიცულ თანამშრომლებს ხელფასების სრული შეჩერება გამოუცხადა.

რატომ არის სისტემა მწყობრიდან გამოსული?

კრიზისის ერთ-ერთ მთავარ მიზეზად ბრიტანული უმაღლესი განათლების სექტორის „მარკეტიზაცია“ სახელდება. 1998 წლიდან მოყოლებული, სწავლის საფასურის მატებამ და სახელმწიფო დაფინანსების შემცირებამ უნივერსიტეტები მკაცრ კონკურენციაში ჩააყენა. შედეგად, ბევრი სასწავლებელი გადარჩენისთვის იძულებულია დახუროს ნაკლებად „მომგებიანი“ ჰუმანიტარული ფაკულტეტები.

გარდა ამისა, გოლდსმიტის ხელმძღვანელობას აკრიტიკებენ საკონსულტაციო ფირმებზე, როგორიცაა KPMG, მილიონობით ფუნტის დახარჯვის გამო. კრიტიკოსების თქმით, ეს თანხები აკადემიურ პროცესებს უნდა მოხმარებოდა, ნაცვლად მენეჯერული გადაწყვეტილებებისა, რომლებმაც უნივერსიტეტი დაცემის პირას მიიყვანა.

ეროვნული მასშტაბის საფრთხე

გოლდსმიტი გამონაკლისი არ არის. ბრიტანეთის მასშტაბით არაერთი უნივერსიტეტი დგას გაკოტრების საფრთხის წინაშე. მაგალითად, ნოტინგემში 2700-მდე თანამშრომელს ემუქრება სამსახურის დაკარგვა, ხოლო შეფილდ ჰალამის უნივერსიტეტი 26 მილიონი ფუნტის დაზოგვას გეგმავს. ოფიციალური მონაცემებით, მომდევნო 12 თვის განმავლობაში შესაძლოა 24-მდე ბრიტანული უნივერსიტეტი გაკოტრდეს ან დაიხუროს.

ექსპერტები მიიჩნევენ, რომ მთავრობის მიერ სექტორის მიმართ გულგრილი დამოკიდებულება და პრიორიტეტების ცვლილება კრიტიკულად მნიშვნელოვან დარგს ანადგურებს. უნივერსიტეტები, რომლებიც ადრე საზოგადოებრივი სიკეთის მატარებლად ითვლებოდა, ახლა ბაზრის კანონების ტყვეობაშია.