აშშ-სა და ისრაელთან დაწყებული ომის მე-100 დღეს, ირანის ხელისუფლება კვლავ დეფინტური პოზიციით გამოდის, თუმცა კონფლიქტის დასრულების კონკრეტული პერსპექტივა არ ჩანს. საომარი მოქმედებები, რომლებიც გლობალურ ბაზრებზე მძიმე კვალს ტოვებს, მოქალაქეებისთვის ყოველდღიურ გამოწვევად იქცა.

თეირანის ქუჩებში მოძრაობა ნაწილობრივ აღდგენილია, თუმცა მაღაზიები იშვიათი მომხმარებლებითაა სავსე. მილიონობით სამუშაო ადგილი გაუქმდა ან შეჩერდა საპროტესტო აქციების, საჰაერო დაბომბვებისა და ინტერნეტის ხანგრძლივი გათიშვების გამო. მეტროპოლიაში, სადაც 10 მილიონამდე ადამიანი ცხოვრობს, ჯავშანტექნიკა და უსაფრთხოების ძალები ჩვეული სანახაობაა.

ხელისუფლების ცვლილება და უსაფრთხოების ზომები

ომის პირველ დღეს აიათოლა ალი ხამენეის ლიკვიდაციის შემდეგ, ქვეყნის უმაღლეს ლიდერად მისი შვილი, მოჯთაბა ხამენეი აირჩიეს. წყაროების ცნობით, ის თავდასხმისას დაიჭრა და მას შემდეგ საჯაროდ არ გამოჩენილა. ქვეყანაში კვლავ მაღალია უსაფრთხოების რისკები, რის გამოც პარლამენტი დისტანციურად მუშაობს, ხოლო სასწავლო დაწესებულებები დახურულია.

ეკონომიკური კოლაფსი და ინფლაცია

ომმა ირანის ეკონომიკა მძიმე მდგომარეობაში ჩააგდო. ოფიციალური მონაცემებით, ინფლაციამ 84%-ს გადააჭარბა, ხოლო სურსათზე ფასები კიდევ უფრო მკვეთრად გაიზარდა: კვერცხი 342%-ით, ხოლო მცენარეული ზეთი 431%-ით გაძვირდა. ირანული რიალი აშშ დოლართან მიმართებაში ისტორიულ მინიმუმამდე დაეცა.

  • ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნები და ინფრასტრუქტურა ფართომასშტაბიანი დაბომბვის მსხვერპლი გახდა.
  • ჰორმუზის სრუტეში სატრანსპორტო ნაკადების შეფერხება კვლავ აქტუალურია.
  • სამართალდამცავი ორგანოები სისტემატურად ახორციელებენ დისიდენტების დაპატიმრებებსა და სიკვდილით დასჯას.

მიუხედავად იმისა, რომ ირანის სამხედრო ავიაციისა და დიდი გემების უმეტესობა განადგურებულია, ისლამური რევოლუციის გვარდია (IRGC) აგრძელებს მცირე ზომის ნავებით ოპერირებას. თეირანის მკაცრი ხაზის მხარდამჭერი გამოცემა „ქეიჰანი“ აცხადებს, რომ აშშ-ის უკან დახევა მხოლოდ რაკეტების დამსახურებაა და მოლაპარაკებების შეწყვეტისკენ მოუწოდებს.