მაზარი (სახელი შეცვლილია უსაფრთხოების მიზნით) თავის მოძველებულ მოტოციკლზე 600 ფუნტამდე (დაახლოებით 272 კგ) საწვავს ტვირთავს. ათობით ლიტრიანი პლასტმასის კონტეინერები თოკებითაა დამაგრებული და ძლივს ტოვებს ადგილს მძღოლისთვის. ეს რისკიანი საქმიანობა ბალუჩისტანში, პაკისტანის უდიდეს და ყველაზე ღარიბ პროვინციაში, საარსებო მინიმუმის გამომუშავების ერთადერთ საშუალებად იქცა.

საწვავი ირანის საზღვრიდან პაკისტანში უკანონოდ შემოდის. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ვაჭრობა ათწლეულებია არსებობს, ბოლო თვეებში მასშტაბები საგრძნობლად გაიზარდა. მიზეზი აშშ-ის მიერ ირანის წინააღმდეგ გატარებული პოლიტიკა და რეგიონში მიმდინარე კონფლიქტებია, რამაც ჰორმუზის სრუტეში ნავთობის მიწოდება შეაფერხა და ფასები გაზარდა.

მაზარი 350 კილომეტრს გადის მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე ცხელ რეგიონში, სადაც ტემპერატურა ხშირად 50 გრადუს ცელსიუსს აღწევს. სიცხისგან პლასტმასის კანისტრები ფუვდება და რბილდება. თუ გზაში რომელიმე მათგანი გასკდა ან გაჟონა, საწვავი მყისიერად აალდება, რაც მძღოლისთვის სასიკვდილო განაჩენის ტოლფასია.

ამ რეგიონში მხოლოდ ბუნებრივი პირობები არ არის საშიში. ბალუჩისტანი ათწლეულებია სეპარატისტულ დაპირისპირებებს ებრძვის, რასაც ხშირად ათასობით ადამიანის გაუჩინარება მოჰყვება. მიუხედავად ამისა, კონტრაბანდისტებს სხვა გამოსავალი არ აქვთ.

პაკისტანური დაზვერვის მონაცემებით, ირანიდან პაკისტანში წლიურად 1 მილიარდი დოლარის ღირებულების საწვავი შედის. ქვეყნის ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნები და ინდუსტრიული გაერთიანებები მთავრობას სასწრაფო ზომების მიღებისკენ მოუწოდებენ, რადგან ოფიციალური საწვავის გაყიდვები ბოლო 27 წლის განმავლობაში ყველაზე დაბალ ნიშნულზეა.

ბალუჩისტანის მოსახლეობის დიდი ნაწილი, დაახლოებით 2,4 მილიონი ადამიანი, ამ უკანონო ბიზნესშია ჩართული. მათ შორის არიან უმაღლესი განათლების მქონე პირებიც, რომლებსაც რეგიონში დასაქმების არანაირი პერსპექტივა არ გააჩნიათ.

ირფანი, კიდევ ერთი კონტრაბანდისტი, რომელიც ფიზიკური შეზღუდვის გამო სხვა სამუშაოს ვერ პოულობს, დიზელის გადაზიდვას ამჯობინებს. მისი თქმით, დიზელი ბენზინზე უსაფრთხოა, რადგან მისი აალების ალბათობა გაცილებით ნაკლებია.

პაკისტანის მთავრობა ოფიციალურად უარყოფს უსაფრთხოების ძალების მონაწილეობას კონტრაბანდაში და აცხადებს, რომ ბოლო ერთი წლის განმავლობაში დაახლოებით 1,3 მილიარდი პაკისტანური რუპიის ღირებულების საწვავი იქნა კონფისკირებული. თუმცა, თავად მძღოლები ამბობენ, რომ კორუფცია და ქრთამი სისტემის ნაწილია. ომის დაწყების შემდეგ კი, მათი შემოსავალი თითქმის განახევრდა, რადგან საწვავის შესასყიდი ფასი გაიზარდა, ხოლო გასაყიდი — უცვლელი დარჩა.