ვაშინგტონსა და თეირანს შორის მიმდინარე მოლაპარაკებები შესაძლო სამშვიდობო შეთანხმების მიღწევის მოლოდინს აჩენს, თუმცა პროცესის პარალელურად ისრაელის პოზიცია კრიტიკულად მნიშვნელოვანი რჩება. თელ-ავივი ღიად აცხადებს, რომ აშშ-ის შუამავლობით გაფორმებული ნებისმიერი ტიპის ცეცხლის შეწყვეტის მიუხედავად, ის იტოვებს უფლებას, განახორციელოს სამხედრო ოპერაციები რეგიონული „საფრთხეების“ წინააღმდეგ.

ისრაელის სტრატეგიული პოზიცია

ისრაელის ხელისუფლების განცხადებით, მათი უსაფრთხოების ინტერესები არ შეიზღუდება საერთაშორისო დიპლომატიური შეთანხმებებით. ეს განსაკუთრებით ეხება ლიბანის ტერიტორიას, სადაც ისრაელი აქტიურად მოქმედებს. ოფიციალური თელ-ავივი მიიჩნევს, რომ ირანის მხარდაჭერილი ძალების განეიტრალება მათი სუვერენული უფლებაა, მიუხედავად იმისა, თუ რა ვალდებულებებს აიღებს ვაშინგტონი თეირანის წინაშე.

შიდა პოლიტიკური კრიზისი

პარალელურად, ისრაელის შიგნით ბენიამინ ნეთანიაჰუს მთავრობის მიმართ უკმაყოფილება იზრდება. ოპოზიციური ძალები და საზოგადოების ნაწილი პრემიერ-მინისტრს ომის მართვის არაეფექტურ სტრატეგიას საყვედურობენ. კრიტიკოსთა აზრით, ნეთანიაჰუს პოლიტიკა რისკის ქვეშ აყენებს ქვეყნის ურთიერთობას მთავარ მოკავშირესთან, აშშ-თან.

სიტუაციას ართულებს ის ფაქტი, რომ ნეთანიაჰუს კაბინეტი ცდილობს დააბალანსოს საერთაშორისო ზეწოლა და საკუთარი უსაფრთხოების დოქტრინა. ნებისმიერი დიპლომატიური ნაბიჯი, რომელიც ირანის გავლენის შესუსტებას ისახავს მიზნად, ისრაელისთვის კვლავინდებურად გადამწყვეტი რჩება.

მომავალი სცენარები

ანალიტიკოსები ყურადღებით აკვირდებიან, თუ როგორ აისახება ისრაელის მკაცრი რიტორიკა აშშ-ის სამშვიდობო ძალისხმევაზე. თუ ისრაელი განაგრძობს დარტყმებს ლიბანსა და რეგიონის სხვა წერტილებში, ეს შესაძლოა გახდეს მთავარი დაბრკოლება აშშ-ირანის შეთანხმების იმპლემენტაციისთვის. თეირანი, თავის მხრივ, ყურადღებით ადევნებს თვალს ვაშინგტონის რეაქციას ისრაელის ქმედებებზე.