სამოქალაქო აქტივისტი და დიპლომატი დავით ჩხეიძე საქართველოსა და ევროკავშირს შორის არსებული ურთიერთობების კრიზისზე საუბრობს. მისი თქმით, ქვეყანა თანდათან კარგავს იმ სტანდარტებს, რაც უვიზო მიმოსვლას სჭირდება, რაც პირდაპირ აისახება მოქალაქეების ყოველდღიურ ცხოვრებაზე.

პოლიტიკური პატიმრები და საზოგადოების დუმილი

ჩხეიძე კრიტიკულად აფასებს არსებულ რეალობას და პოლიტიკური პატიმრების საკითხს წევს წინ. იგი ხაზს უსვამს ანდრო ჭიჭინაძისა და 22 წლის მათე დევიძის საქმეებს, რომლებიც ამჟამად პატიმრობაში იმყოფებიან.

„რისთვის ზის ანდრო ჭიჭინაძე დღეს ციხეში? პოლიტიკური თანამდებობა უნდოდა თუ აღიარება? რა უნდა ოცდაორი წლის ბიჭს, მათე დევიძეს, უსინათლო საკანში?“ — აცხადებს აქტივისტი.

მისივე თქმით, საზოგადოების ნაწილი დაღლილია, ნაწილი კი შეეგუა არსებულ ვითარებას, რაც ქვეყნის მომავლისთვის საგანგაშო ნიშანია.

ევროპული კურსი და დაკარგული შესაძლებლობები

დავით ჩხეიძის განმარტებით, ევროკავშირი დიდხანს იკავებდა თავს საქართველოსთვის უვიზო მიმოსვლის შეჩერებაზე, რათა არ მიეცა გზავნილი რუსეთისთვის, ჩინეთისა თუ ირანისთვის, რომ ევროპა საქართველოდან გადის. თუმცა, დღეს საქართველო ვეღარ აკმაყოფილებს იმ ვალდებულებებს, რაც ვიზალიბერალიზაციის შენარჩუნებისთვისაა საჭირო.

აქტივისტი აღნიშნავს, რომ მოქალაქეები კვლავ სარგებლობენ უვიზო მიმოსვლით, იაფი ფრენებითა და ევროპული საგანმანათლებლო შესაძლებლობებით, მაშინ როდესაც ქვეყნის შიგნით დემოკრატიული პროცესები უკან მიდის.

  • ევროპის დღეები სულ უფრო ნაკლებად აღინიშნება.
  • ევროპული სიმბოლიკა საჯარო სივრცეში იკლებს.
  • საზოგადოებაში გაჩნდა „გავნაგლების“ ტენდენცია, რაც რუსული გავლენების ფონზე სახიფათოა.

დასკვნა: მოქმედების დროა

ჩხეიძე აფრთხილებს საზოგადოებას, რომ დროის, შესაძლებლობებისა და ადამიანური რესურსის კარგვა შეუქცევად პროცესებს იწვევს. მისი აზრით, ევროპული გზის დაკარგვა არა მხოლოდ პოლიტიკური, არამედ ღირებულებითი კრახი იქნება თითოეული მოქალაქისთვის.

„არ შეეგუო! იმოქმედე!“ — ასეთია აქტივისტის მოწოდება მათთვის, ვინც ქვეყნის მომავალზე ზრუნავს და არ სურს, საქართველო საბოლოოდ ჩამოშორდეს დასავლურ ცივილიზაციას.