საქართველოს მიერ ჩინეთთან სტრატეგიული პარტნიორობის შესახებ შეთანხმების გაფორმება პოლიტიკურ წრეებში კრიტიკულ შეფასებებს იწვევს. ისტორიკოს თეიმურაზ პაპასკირის განმარტებით, აღნიშნული ნაბიჯი რუსეთის ერთ-ერთ მთავარ სტრატეგიულ მოკავშირესთან დაახლოებას ნიშნავს, რაც საქართველოს საგარეო პოლიტიკური კურსისთვის საფრთხის შემცველია.

პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ 2026 წლის 9 ივნისს ხელი მოაწერა შეთანხმებას, რომელიც ოფიციალური თბილისის მტკიცებით, ორმხრივ ურთიერთობებს ახალ ეტაპზე გადაიყვანს და ქვეყანას პოლიტიკურ და ეკონომიკურ სარგებელს მოუტანს.

თუმცა, ექსპერტები ამ ნაბიჯს სკეპტიკურად უყურებენ. „სტრატეგიული პარტნიორობა თავისთავად კარგია, რადგან პარტნიორების სიმრავლე საერთაშორისო პოლიტიკაში პოზიციებს აძლიერებს. მაგრამ დღეს ჩვენ სრულიად განსხვავებულ რეალობაში ვართ“, — აღნიშნავს პაპასკირი.

მისი თქმით, აშშ-სთან სტრატეგიული პარტნიორობა ფაქტობრივად შეჩერებულია, ხოლო ევროკავშირთან ურთიერთობები უკიდურესად გართულებულია. ამ ფონზე, ჩინეთთან გარიგება აჩენს კითხვებს, რადგან პეკინი საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას იმ ფორმით არ უჭერს მხარს, როგორც ამას დასავლელი პარტნიორები აკეთებენ.

„ჩინეთი მუდმივად თავს იკავებს აფხაზეთიდან დევნილთა დაბრუნების შესახებ გაერო-ს რეზოლუციის მხარდაჭერისგან. ამიტომ, ჩნდება კითხვა, რამდენად მომგებიანია ეს თანამშრომლობა ჩვენთვის“, — დასძენს ისტორიკოსი.

პაპასკირი ასევე ხაზს უსვამს, რომ ჩინეთი რუსეთისა და ირანის სტრატეგიული პარტნიორია. მისი აზრით, ამ ბანაკში გაერთიანება საქართველოსთვის მიუღებელია, რადგან რუსეთი ქვეყნის ოკუპანტია. შესაბამისად, რუსეთის მოკავშირესთან სტრატეგიული ალიანსის გაფორმება ფაქტობრივად რუსეთთან დაახლოებას ნიშნავს.

ექსპერტის აზრით, ჩინეთის ფინანსური პროექტები სხვადასხვა ქვეყნისთვის ხშირად სერიოზულ სირთულეებთან იყო დაკავშირებული, რაც განსაკუთრებით აფრიკის ქვეყნების მაგალითზე ჩანს. ამასთან, ჩინეთი ვერ ჩაანაცვლებს ევროკავშირს, რომელიც მენტალურად და ცხოვრების წესით საქართველოს მოსახლეობასთან ყველაზე ახლოს დგას.

„ქართული ოცნება აშშ-ს ფაქტობრივად ეუბნება: ჩვენ არ გვსურს თქვენთან ურთიერთობის შენარჩუნება, ჩვენ ჩინეთს ვანიჭებთ უპირატესობას. პრობლემა ისაა, რომ ხელისუფლებას დიქტატორული რეჟიმის მსგავსად სურს მოქცევა, თუმცა ამის რესურსი არ გააჩნია“, — აცხადებს პაპასკირი.