უკრაინაში შეჭრიდან მეხუთე წელს, ვლადიმირ პუტინის გეგმა, რუსეთისთვის სუპერსახელმწიფოს სტატუსი დაებრუნებინა, კრემლისთვის მძიმე რეალობად იქცა. გერმანული გამოცემა Bild-ის ცნობით, მოსკოვი ომს ერთდროულად სამ ფრონტზე აგებს, სადაც არსებული პრობლემების გადაჭრა ამ ეტაპზე შეუძლებლად მიიჩნევა.

კატასტროფული სამხედრო დანაკარგები

პირველი და ყველაზე მწვავე გამოწვევა ცოცხალი ძალის დანაკარგებია. დასავლური დაზვერვის მონაცემებით, რუსეთი თვეში საშუალოდ 35 000 ჯარისკაცს კარგავს. ეს რიცხვი მოიცავს როგორც დაღუპულებს, ისე დაჭრილებს.

რუსული ოპოზიციური მედიის ინფორმაციით, დაღუპულთა საერთო რაოდენობამ 352 000-ს მიაღწია, საიდანაც 217 800-ზე მეტი პირი უკვე იდენტიფიცირებულია. მიუხედავად იმისა, რომ კრემლი მუდმივად ცდილობს არმიის ახალი რეკრუტებით შევსებას, წლის დასაწყისიდან რუსეთის შეიარაღებულ ძალებს პირადი შემადგენლობის ზრდა არ განუცდიათ.

ტერიტორიული სტაგნაცია

მეორე პრობლემა ფრონტის ხაზზე შექმნილი ვითარებაა. პირველად დიდი ხნის განმავლობაში, რუსეთი უფრო მეტ ტერიტორიას კარგავს, ვიდრე იპყრობს. მიუხედავად იმისა, რომ მაჩვენებლები მცირეა, ეს ფაქტი მნიშვნელოვნად ამცირებს რუსული არმიის წინსვლის ეფექტს.

სტატისტიკის მიხედვით, წლის დასაწყისიდან რუსეთმა ჯამში 220 კვადრატული კილომეტრი დაიკავა, რაც უკრაინის საერთო ტერიტორიის მხოლოდ 0.04%-ია. პარალელურად, უკრაინის თავდაცვის ძალებმა ბოლო თვეებში 189 კვადრატული კილომეტრის გათავისუფლება შეძლეს.

ომი რუსეთის სიღრმეში

მესამე და ყველაზე მტკივნეული ფაქტორი ომის გეოგრაფიის ცვლილებაა. ის, რაც მოკლე „საგარეო ოპერაციად“ იყო დაგეგმილი, დღეს რუსეთის შიდა ტერიტორიებზე გადავიდა. უკრაინული დრონები სისტემურად ანადგურებენ ნავთობგადამამუშავებელ ქარხნებსა და სამხედრო ინფრასტრუქტურას.

განსაკუთრებით აღსანიშნავია მოსკოვის აგლომერაციაზე განხორციელებული დარტყმები. ქალაქი, სადაც მოსახლეობა ომს დისტანციურად უყურებდა, ახლა უშუალო საფრთხის წინაშე აღმოჩნდა. აფეთქებები საცხოვრებელი კორპუსების თავზე რუსული საზოგადოებისთვის შოკისმომგვრელი აღმოჩნდა.

შეცვლილი ნარატივები

კრემლი იძულებულია, ომის საინფორმაციო სტრატეგიაც შეცვალოს. უკრაინის პრეზიდენტის ოფისის ხელმძღვანელი კირილო ბუდანოვი აღნიშნავს, რომ რუსული პროპაგანდა „ქვეითდება“. თუ თავდაპირველად მიზანი კიევის აღება იყო, დღეს რუსული ნარატივი მხოლოდ დონბასის შენარჩუნების აუცილებლობაზეა კონცენტრირებული.