ბრიტანელი მოსწავლეები, შესაძლოა, ყოველდღიურად სიცოცხლისთვის საშიში გზებით სკოლაში მისვლას იძულებულნი გახდნენ. ჰაროგეიტისა და ნასბოროს დეპუტატმა, ტომ გორდონმა გაამხილა, რომ ჩრდილოეთ იორკშირის საბჭო მოსწავლეებს სკოლამდე მისასვლელად „უსაფრთხო“ მარშრუტებად ისეთ გზებს უთითებს, რომლებიც მოქმედ სამხედრო პოლიგონებს კვეთს.

რა ხდება ჩრდილოეთ იორკშირში?

სკოლის ტრანსპორტირების საკითხებზე გამართული დებატებისას, ლიბერალ-დემოკრატმა დეპუტატმა განაცხადა, რომ ადგილობრივი ხელისუფლება ხარჯების ოპტიმიზაციის მიზნით არარეალურ და სახიფათო მარშრუტებს სთავაზობს მოსწავლეებს. კანონის მიხედვით, საბჭო ვალდებულია უზრუნველყოს ტრანსპორტირება იმ ბავშვებისთვის, რომლებიც სკოლიდან სამი მილის (ან რვა წლამდე ასაკის შემთხვევაში, ორი მილის) დაშორებით ცხოვრობენ. თუ მანძილი უფრო მცირეა, საბჭომ უნდა დაამტკიცოს, რომ არსებობს უსაფრთხო საცალფეხო მარშრუტი.

საშიში მარშრუტების სია

სკოლის ტრანსპორტირების სამოქმედო ჯგუფის (STAG) მონაცემებით, მოსწავლეებს სთავაზობენ მარშრუტებს, რომლებიც მოიცავს:

  • მოქმედ სამხედრო პოლიგონზე გავლას;
  • A64 ავტომაგისტრალის მეტალის ბარიერების გადალახვას;
  • კატერიკის სამხედრო ყაზარმების ტერიტორიაზე გავლას;
  • მიუდგომელ ჭაობიან ბილიკებსა და კერძო საკუთრებაში შეჭრას.

ჯგუფის წარმომადგენლის, ჯო ფოსტერის თქმით, ოჯახებს ტრანსპორტირებაზე უარს ეუბნებიან იმ მიზეზით, რომ არსებობს „სავალი გზა“, რომელიც სინამდვილეში ფიზიკურად გაუვალი ან სიცოცხლისთვის საშიშია.

პოზიცია ხარჯების შემცირების შესახებ

ჩრდილოეთ იორკშირის საბჭო აცხადებს, რომ ფინანსური ზეწოლის გამო იძულებულია ეძებოს გზები, რათა მომსახურება უფრო „ეკონომიური“ გახადოს. საბჭოს წარმომადგენელ ჯო ჰინის განცხადებით, ტრანსპორტირების სერვისი წლიურად 52 მილიონ ფუნტ სტერლინგზე მეტი ჯდება, რაც კვირაში 1 მილიონ ფუნტს შეადგენს.

საბჭო ამტკიცებს, რომ მარშრუტების დაგეგმვისას ისინი იყენებენ ინფორმაციას Ordnance Survey-დან, რათა დაადგინონ უმოკლესი და შესაბამისი გზა სახლიდან სკოლამდე. თუმცა, მშობლებს აქვთ უფლება, გაასაჩივრონ საბჭოს გადაწყვეტილება, თუ მიიჩნევენ, რომ შემოთავაზებული გზა უსაფრთხო არ არის.

ამასობაში, ბრიტანეთის მთავრობა აცხადებს, რომ ახორციელებს ინვესტიციებს ახალი სკოლების მშენებლობაში, რათა შემცირდეს მოსწავლეთა გადაადგილების მანძილი და ხარჯები. განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა სპეციალური საგანმანათლებლო საჭიროებების მქონე ბავშვების ტრანსპორტირებას, რისთვისაც ბიუჯეტიდან 3.7 მილიარდი ფუნტია გამოყოფილი.