მეცნიერთა ჯგუფმა, მონრეალის უნივერსიტეტის სამედიცინო პროფესორის, ანდრე ვეილეტის ხელმძღვანელობით, კიბოს უჯრედების იმუნური სისტემისთვის თავის არიდების ახალი მექანიზმი გამოავლინა. კვლევა, რომელიც ჟურნალ Nature-ში გამოქვეყნდა, პასუხს სცემს კითხვას, თუ რატომ წყვეტს ზოგიერთი მკურნალობა დროთა განმავლობაში ეფექტურობას.

აღმოჩენა უკავშირდება SLAMF6 მოლეკულას, რომელიც იმუნური უჯრედების ზედაპირზე მდებარეობს. ჩვეულებრივ, T-უჯრედები ორგანიზმის მთავარი დამცველები არიან სიმსივნის წინააღმდეგ, თუმცა აღნიშნული მოლეკულა მათ მოქმედებას ბლოკავს.

რა არის იმუნური სისტემის "უხილავი მუხრუჭი"?

მკვლევრების თქმით, SLAMF6 განსხვავდება სხვა ცნობილი იმუნური ჩამკეტებისგან. თუკი სხვა მოლეკულებს სიმსივნურ უჯრედებთან ურთიერთქმედება სჭირდებათ თავდაცვის შესასუსტებლად, SLAMF6 უშუალოდ T-უჯრედების ზედაპირზე აქტიურდება.

ამ პროცესის შედეგად ხდება შემდეგი:

  • T-უჯრედების უნარი, შეუტიონ სიმსივნეს, მნიშვნელოვნად მცირდება.
  • იკლებს ძლიერი და ხანგრძლივი მოქმედების T-უჯრედების გამომუშავება.
  • ჩქარდება იმუნური გადაღლის პროცესი, როდესაც T-უჯრედები კარგავენ ეფექტურობას.

დღეისთვის არსებული იმუნოთერაპიის მეთოდები, როგორიცაა PD1 და PDL1 ინჰიბიტორები, ძირითადად მიმართულია სიმსივნის მიერ შექმნილი დამთრგუნველი სიგნალების მოხსნაზე. თუმცა, პაციენტთა დიდ ნაწილს აღენიშნება რეზისტენტობა ან მკურნალობის მიმართ უპასუხობა.

მეცნიერებმა შეიმუშავეს სპეციალური მონოკლონური ანტისხეულები, რომლებიც SLAMF6-ის აქტივობას ბლოკავს. ლაბორატორიულმა ტესტებმა აჩვენა, რომ ამ მეთოდით შესაძლებელია T-უჯრედების გააქტიურება და მათი გადაღლის თავიდან აცილება.

მკვლევრების განცხადებით, ეს ანტისხეულები არსებულ მიდგომებთან შედარებით გაცილებით ეფექტურია. ეს აღმოჩენა შესაძლოა გახდეს იმუნოთერაპიის ახალი კლასის საფუძველი, განსაკუთრებით იმ პაციენტებისთვის, ვისთვისაც სტანდარტული თერაპია უშედეგოა.

მომდევნო ეტაპი კლინიკური კვლევებია, სადაც მეცნიერები ამ მეთოდის უსაფრთხოებასა და ეფექტურობას მყარი სიმსივნეებისა და სისხლის კიბოს მქონე პაციენტებში შეამოწმებენ.