კუბაში ვითარება ყოველდღიურად მძიმდება. ქვეყანაში ელექტროენერგიის მასშტაბური გათიშვებია, საწვავის დეფიციტის გამო კი საზოგადოებრივი ტრანსპორტი და კვების პროდუქტების დისტრიბუცია პარალიზებულია. მოქალაქეები იძულებულნი არიან, საყოფაცხოვრებო პირობებში ისეთი მეთოდებით მოამზადონ საკვები, რაც ხშირად ჯანმრთელობისთვის საფრთხის შემცველია.

ამერიკის შეერთებული შტატების ადმინისტრაცია აცხადებს, რომ აღნიშნული ზომები კუბის მთავრობაზე პოლიტიკური და ეკონომიკური ზეწოლის კამპანიის ნაწილია. თუმცა, გაეროს მონაცემები სრულიად სხვა სურათს აჩვენებს: სანქციების შედეგად კუბაში ჩვილთა სიკვდილიანობის მაჩვენებელი გაორმაგდა, ხოლო ბავშვთა ონკოლოგიური დაავადებების დროს გადარჩენის შანსი 85-დან 65 პროცენტამდე შემცირდა.

ეკონომიკური ექსპერტები მიუთითებენ, რომ ვაშინგტონის ქმედებები მიზნად ისახავს კუბის საჯარო აქტივების ხელში ჩაგდებას. მაგალითად, სამთომომპოვებელი კომპანია Sherritt-ის გარშემო განვითარებული მოვლენები აჩვენებს, რომ სანქციებისგან თავის დაღწევის ერთადერთი გზა ხშირად აქტივების „ფასდაკლებით“ გაყიდვაა იმ პირებზე, რომლებსაც აშშ-ის მოქმედ მთავრობასთან მჭიდრო კავშირები აქვთ.

პრივატიზაცია თუ პოლიტიკური ცვლილება?

კუბელი ემიგრანტების ნაწილი ღიად საუბრობს გეგმებზე, თუ როგორ უნდა მოხდეს ქვეყნის ეკონომიკის „ტრანზიცია“ ხელისუფლების შეცვლის შემთხვევაში. ეს გეგმები მოიცავს როგორც ინდუსტრიული ობიექტების, ისე კერძო საკუთრების მასშტაბურ რეფორმირებას, რაც კრიტიკოსების აზრით, დემოკრატიზაციასთან კავშირში არ არის და მხოლოდ ბიზნეს-ინტერესებს ემსახურება.

გაეროს ადამიანის უფლებათა კომისარი აცხადებს, რომ ასეთი მასშტაბის სანქციები, რომლებიც მთლიან ეკონომიკურ სექტორებს ანადგურებს, შეუთავსებელია საერთაშორისო სამართლის ფუნდამენტურ პრინციპებთან. მიუხედავად ამისა, აშშ-ის ადმინისტრაცია აგრძელებს ზეწოლას და კუბის მთავრობას მოუწოდებს საჯარო აქტივების პრივატიზებისა და უცხოური ინვესტიციების წახალისებისკენ.

ჰუმანიტარული კრიზისი და საერთაშორისო რეაქცია

კუბური ბაზრიდან ისეთი გიგანტების გასვლამ, როგორიცაა Mastercard და Visa, ქვეყნის ტურისტული სექტორი თითქმის სრულად გაანადგურა. საწვავის იმპორტის შეზღუდვამ კი გამოიწვია ის, რომ კუნძულზე საკვები პროდუქტების შეტანა პრაქტიკულად შეუძლებელი გახდა. მიუხედავად საერთაშორისო კრიტიკისა, ვაშინგტონი პოზიციას არ იცვლის და კუბას „ეროვნული უსაფრთხოებისთვის საფრთხედ“ მოიხსენიებს.