1998 წელს ვებ-გვერდის შექმნა თითქმის ისეთივე მარტივი იყო, როგორც ტექსტური რედაქტორის გამოყენება. Frontpage Express-ის მეშვეობით, ნებისმიერ მსურველს შეეძლო აეწყო საიტი და აეტვირთა ის პროვაიდერის მიერ გამოყოფილ უფასო სივრცეში. მაშინ კოდის სისუფთავე ნაკლებად აინტერესებდათ, თუმცა ეს მალე შეიცვალა.

დროთა განმავლობაში, Macromedia Dreamweaver-მა შემოიტანა კოდის ვიზუალური რედაქტირების შესაძლებლობა. დიზაინერები აკვირდებოდნენ, თუ როგორ იცვლებოდა HTML კოდი ვიზუალური ცვლილებების პარალელურად. სწორედ მაშინ დაიწყო გადასვლა ცხრილებზე დაფუძნებული დიზაინიდან CSS-ზე (Cascading Style Sheets), რაც თავდაპირველად უკიდურესად რთული და არაპრაქტიკული იყო.

3 ფოტო — დააჭირე გასადიდებლად

იმ პერიოდში Flash-ი იყო შემოქმედებითი თავისუფლების სიმბოლო. ეს პროგრამა მხატვრებსა და ენთუზიასტებს აძლევდა საშუალებას, შეექმნათ ინტერაქტიული ანიმაციები და თამაშები. ეს იყო ადგილი, სადაც ხელოვნება და ანარქია ერთმანეთს ხვდებოდა, განსხვავებით მაშინდელი სტერილური და მოსაწყენი ვებ-სტანდარტებისგან.

სიტუაცია რადიკალურად შეიცვალა სმარტფონების შემოსვლასთან ერთად. iPhone-მა, რომელსაც არ ჰქონდა Flash-ის მხარდაჭერა, მთლიანად შეცვალა ვებ-დიზაინის მოთხოვნები. დიზაინერებს აღარ შეეძლოთ ერთი ვერსიის შექმნა; მათ ერთდროულად უნდა ეზრუნათ როგორც კომპიუტერის, ისე მცირე ზომის მობილური ეკრანებისთვის.

ამ ცვლილებებმა ვებ-დიზაინი „პროფესიონალების“ სფეროდ აქცია. თუ ადრე საიტის შექმნა ნებისმიერ მოყვარულს შეეძლო, ახლა უკვე აუცილებელი გახდა კოდის ღრმა ცოდნა, CSS-ის რთული კონფიგურაციები და ადაპტირებადი დიზაინის დაუფლება. ბარიერი შესასვლელად მკვეთრად აიწია.

დღეს, როდესაც ვსაუბრობთ ვებ-სტანდარტებზე, ხშირად გვავიწყდება, რომ ეს პროცესი არ იყო ბუნებრივი ევოლუცია. ეს იყო ტექნოლოგიური კორპორაციების მიერ ნაკარნახევი გზა, რომელმაც ვებ-სივრცე უფრო „სტანდარტული“, მაგრამ ნაკლებად ექსპერიმენტული გახადა.