ლიბანში მყიფე სიმშვიდეა: აშშ-ირანის ზავი და უპასუხო კითხვები

აშშ-სა და ირანს შორის ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმების გამოცხადებიდან რამდენიმე საათში, ლიბანის სამხრეთში დევნილი ოჯახები საკუთარ დასახლებებში დაბრუნებას შეუდგნენ. მიუხედავად ხელისუფლების გაფრთხილებისა, რომ რეგიონი ჯერ კიდევ სახიფათოა, ადამიანები ნანგრევებს შორის საკუთარი სახლების პოვნას ცდილობენ.

ინტერნეტში გავრცელებულ ერთ-ერთ ვიდეოში ჩანს, როგორ ხვდებიან ადგილობრივები სოფელში შესვლისას ისრაელის ჯავშანტექნიკას, რომელიც გზას კეტავს. ომის სამი თვის შემდეგ, ლიბანელებს იმედი აქვთ, რომ ზავი ისრაელსა და „ჰეზბოლას“ შორის ბრძოლებსაც დაასრულებს.

გასული დღის განმავლობაში, მცირე შეტაკებების მიუხედავად, ფრონტის ხაზზე მყიფე სიმშვიდე შეინიშნება. თუმცა, მოსახლეობის დიდი ნაწილი სკეპტიკურადაა განწყობილი. ნაბატიეს რაიონის სოფელ ჯებჩიტიდან დევნილი აბო ალი ამბობს, რომ სახლში სიფრთხილით დაბრუნდა და სჯერა, რომ ყველაფრის აღდგენა შესაძლებელია.

სხვაგვარად ფიქრობს მუსტაფა, რომელიც მარჯაიუნის მახლობლად მდებარე სოფელ ადშითში მხოლოდ ჩემოდნით დაბრუნდა. „ამ ადგილისთვის, სადაც მთელი ცხოვრება გაატარე, ამ ნგრევის ხილვა უკიდურესად მძიმეა“, — ამბობს ის და დასძენს, რომ ისრაელის ნდობა რთულია.

აშშ-ირანის შეთანხმება, რომლის მედიატორი პაკისტანი იყო, საჯაროდ ჯერ არ გამოქვეყნებულა. გაურკვეველია, რამდენად მოიცავს ის ლიბანის ტერიტორიას, თუმცა ირანული მხარე ამას ცეცხლის შეწყვეტის ერთ-ერთ მთავარ პირობად ასახელებდა.

კონფლიქტი მარტში დაიწყო, როდესაც „ჰეზბოლამ“ ისრაელის მიმართულებით რაკეტები გაუშვა. ეს იყო პასუხი ირანის უზენაესი ლიდერის, აიათოლა ალი ხამენეის მკვლელობაზე. ისრაელის საპასუხო საჰაერო კამპანიამ და სახმელეთო ოპერაციამ ლიბანში კატასტროფული შედეგები მოიტანა.

ჯანდაცვის სამინისტროს მონაცემებით, ომს 3 800-ზე მეტი ადამიანი ემსხვერპლა. ისრაელის სამხედრო უწყება აცხადებს, რომ ლიკვიდირებულია 2 500-ზე მეტი „ჰეზბოლას“ მებრძოლი, დაღუპულია ისრაელის 30 სამხედრო და 4 სამოქალაქო პირი. მილიონამდე ადამიანი კვლავ დევნილობაში რჩება.

მთავარი კითხვები კვლავ პასუხგაუცემელია: ლიბანის ტერიტორიის დაახლოებით 5% ისრაელის ოკუპაციის ქვეშ რჩება. ისრაელის თავდაცვის მინისტრმა ისრაელ კაცმა განაცხადა, რომ ისრაელი „უსაფრთხოების ზონის“ შესაქმნელად ლიბანის მიწებზე განუსაზღვრელი ვადით დარჩება.

„ჰეზბოლას“ არსენალის საკითხი კვლავ კრიტიკულია. მიუხედავად იმისა, რომ ლიბანის მთავრობა ცდილობს, ქვეყნის შიდა პროცესები ირანული გავლენისგან გამიჯნოს, „ჰეზბოლა“ იარაღის დათმობაზე საუბარს კატეგორიულად უარყოფს. მოლაპარაკებების გზით დისარმამენტი ჯერჯერობით მიუღწეველ მიზნად რჩება.