თანამგზავრული ფოტოები, რომლებიც Google Earth-ზე ახლახან განახლდა, ღაზას სექტორის გეოგრაფიის რადიკალურ ცვლილებას აჩვენებს. სამხრეთ ნაწილში, კერძოდ ხან იუნისში, მთელი უბნები და სასაფლაოები გამქრალია და მათ ადგილას ისრაელის სამხედრო ფორპოსტებია განთავსებული.

Muhannad Qishta, seen here in a displacement tent in Khan Younis, has been unable to visit the graves of his sisters following the Israeli military operation that transformed the Sheikh Mohammed cemetery into an outpost [Courtesy of Muhannad Qishta]

პალესტინელი ჟურნალისტი მუჰანად ქიშტა აღნიშნავს, რომ მისი დების საფლავებიც კი, რომლებიც მაანის რაიონში მდებარეობდა, რუკაზე აღარ არსებობს. მისი თქმით, ომმა მიცვალებულებსაც კი არ დაუტოვა სიმშვიდე.

2026 წლის 25 თებერვალს გადაღებული მაღალი გარჩევადობის სურათები ადასტურებს, რომ ნგრევის მასშტაბი კატასტროფულია. რაფაჰში, სადაც მოსახლეობა თავშესაფარს ეძებდა, საცხოვრებელი კვარტლები ნანგრევების გროვად არის ქცეული. ე.წ. „შვედური სოფელი“, რომელიც ათწლეულების განმავლობაში მეთევზეთა თემს ემსახურებოდა, ფაქტობრივად წაიშალა და სამხედრო ზონად გადაკეთდა.

Euro-Med Human Rights Monitor-ის მონაცემებით, ღაზას სასაფლაოების 94 პროცენტი ნაწილობრივ ან სრულად არის განადგურებული. ამასთან ერთად, განადგურებულია საგანმანათლებლო ინფრასტრუქტურაც: გაეროს ბავშვთა ფონდის (UNICEF) ცნობით, სკოლების 97 პროცენტი დაზიანებულია, ხოლო უნივერსიტეტები, მათ შორის ისლამური უნივერსიტეტი, მიწასთანაა გასწორებული.

სასოფლო-სამეურნეო სექტორი, რომელიც ღაზას სურსათით ამარაგებდა, პრაქტიკულად აღარ არსებობს. გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციის (FAO) თანახმად, სახნავი მიწების მხოლოდ 5 პროცენტია გამოსაყენებლად ვარგისი. მოსახლეობა შიმშილის ზღვარზეა, ხოლო ჰუმანიტარული დახმარების მიღება უკიდურესად გართულებულია.

ისრაელის პრემიერ-მინისტრის ბენიამინ ნეთანიაჰუს განცხადებით, ისრაელი ამჟამად ღაზას ტერიტორიის 60 პროცენტს აკონტროლებს და მიზნად 70 პროცენტამდე ასვლას ისახავს. მიუხედავად ოქტომბერში დადებული შეთანხმებებისა, სამხედრო ოპერაციები და ტერიტორიული კონტროლის გაფართოება გრძელდება.

ადგილობრივი ჟურნალისტები აცხადებენ, რომ თანამგზავრები მხოლოდ შენობების ნანგრევებს აღბეჭდავენ, თუმცა ვერ დოკუმენტირებენ იმ ადამიანურ ტრაგედიასა და ისტორიებს, რომლებიც ამ ნანგრევების ქვეშაა დამარხული.

Ola Abu Moamer has become a prominent voice reporting on the famine and displacement from the camp. [nstagram/@ola_abu_moamer]