იშვიათი და დაძაბული სიჩუმე, რომელსაც მხოლოდ უდაბნოს გავარვარებული ჰაერი არღვევს, „ბიბლიოთეკად“ წოდებულ თავშესაფარში ირღვევა. სამი მეცნიერი — პონიბოი, ლიტლ ჯო და იუსტასი — აქ იმ ინფორმაციას იცავენ, რომელსაც თანამედროვე სისტემა აქტიურად შლის. მათი მთავარი იარაღი არა იარაღი, არამედ მონაცემთა შენახვის ტექნოლოგიაა.

ამ იზოლირებულ ადგილას, სადაც წიგნები და ციფრული არქივებია დაცული, მოულოდნელი სტუმარი ჩნდება. უცნობი „გიბსონი“ დაუძლურებული, თუმცა მნიშვნელოვანი ინფორმაციით მოდის. მისი გადარჩენა ამ პატარა ჯგუფისთვის პრიორიტეტული ხდება, რადგან მათთვის ყოველი ადამიანი და ყოველი მონაცემი ძვირფასია.

თავშესაფრის სარდაფი, სადაც ახლა გიბსონი გამოჯანმრთელებას ცდილობს, სავსეა გადარჩენისთვის საჭირო მარაგით. თუმცა, ჯგუფის მთავარი საზრუნავი კოსმოსური პროექტია. მათ უკვე გაუშვეს CubeSat-ის თანამგზავრები, რომლებიც კაცობრიობის მეხსიერების მატარებლები უნდა გახდნენ.

„ყველაფერი ნომინალურია, კავშირი დამყარებულია,“ — იუწყება ეიროსკოპი, ხელოვნური ინტელექტის სისტემა, რომელიც ამ ბიბლიოთეკის გულს წარმოადგენს. თანამგზავრების წარმატებული გაშვება ნიშნავს, რომ ისტორიის წაშლის მცდელობები შესაძლოა წარუმატებელი აღმოჩნდეს.

სამეცნიერო ჯგუფი ეწინააღმდეგება კულტურულ წმენდას, რომელსაც სახელმწიფო სისტემები ეწევიან. მათი მიზანი მარტივია: შეინახონ ისეთი ადამიანების ისტორიები, როგორებიც არიან ნიკოლაი ვავილოვი, ჰარიეტ ტაბმენი და ოსტინ რიდი. ეს არ არის მხოლოდ მეხსიერება, ეს არის წინააღმდეგობა.

„თქვენ საკუთარ დროს ატარებთ, სხვისას — არა,“ — ამბობს პონიბოი, როდესაც განიხილავს მათი არქივის მნიშვნელობას. მათ მიერ შეგროვებული ინფორმაცია, რომელიც დაცულია SSD-ებზე და გაგზავნილია კოსმოსში, რჩება ერთგვარ რუნულ ქვად, რომელიც მომავალ თაობებს ან უცხო ცივილიზაციებს შეახსენებს, რომ ისინი აქ იყვნენ.