როგორ აქცია მაილს სმიტმა თერაპიის ჩანაწერები სადებიუტო ალბომად

ბრიტანელი მომღერალი და კომპოზიტორი მაილს სმიტი საკუთარი სადებიუტო ალბომის, My Mess, My Heart, My Life-ის გამოსვლას ერთი კვირით აჭიანურებს. 28 წლის მუსიკოსი გადაწყვეტილებას გულწრფელად ხსნის: წლების განმავლობაში ინტენსიური გასტროლებისა და დაძაბული გრაფიკის შემდეგ, მას სურდა, თავიდან აეცილებინა პროფესიული გადაწვა და სრულად გაეაზრებინა ის მნიშვნელოვანი მომენტი, რომლისთვისაც დიდი ხანია იბრძოდა.

ეს გადაწყვეტილება სრულად შეესაბამება თავად ალბომის კონცეფციას. ნამუშევარი ნაწილობრივ აგებულია იმ ჩანაწერებზე, რომლებსაც სმიტი ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში თერაპიის სეანსებზე აკეთებდა. ალბომი გვიჩვენებს მუსიკოსის გზას სირთულეებიდან გამოჯანმრთელებამდე და იმ „არეულობამდე“, რომელიც ამ ორ მდგომარეობას შორის არსებობს.

ლუტონში დაბადებული სმიტი ბრიტანული მუსიკალური სცენის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული სახეა. მისი შემოქმედება ფოლკ-პოპის ელემენტებისა და ემოციური ლირიკის ნაზავია. 2024 წლის ჰიტმა Stargazing-მა, რომელიც გასული წლის ყველაზე გაყიდვადი ბრიტანული სიმღერა გახდა, მუსიკოსს საერთაშორისო აღიარება მოუტანა. მიუხედავად Brits-ის ჯილდოებისა და მილიარდობით სტრიმინგისა, სმიტი ამ ალბომში მიღწევებზე მეტად საკუთარი შინაგანი სამყაროს გაშიშვლებაზეა ორიენტირებული.

ალბომის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ტრეკია Sertraline, რომელიც ანტიდეპრესანტის სახელს ატარებს. სიმღერა ღიად საუბრობს ფსიქიკურ ჯანმრთელობასა და მასკულინობაზე. სმიტი აღნიშნავს, რომ მისთვის, როგორც შავკანიანი მამაკაცისთვის, მნიშვნელოვანია მსგავს თემებზე საჯაროდ საუბარი და მოწყვლადობის ჩვენება.

შემოქმედებით პროცესში სმიტს ახლო მეგობრები და კოლეგები ეხმარებოდნენ, მათ შორის პროდიუსერი პიტერ ფენი და სიმღერების ავტორი გეიბ საიმონი. ალბომში ერთადერთი მოწვეული არტისტი ნაილ ჰორანია, რომელთანაც სმიტს მეგობრული ურთიერთობა აკავშირებს. მუსიკოსი აღნიშნავს, რომ ედ შერანთან და ნაილ ჰორანთან მეგობრობა მისთვის ძალიან ღირებულია, რადგან მათთან საუბარი ხშირად არა სამუშაოზე, არამედ ადამიანურ მხარეზეა.

„ედმა ერთხელ მითხრა: რაც უფრო პოპულარული ხდები, შენ არ იცვლები, იცვლებიან შენს გარშემო მყოფი ადამიანები“, — იხსენებს სმიტი. მუსიკოსისთვის კი, მიუხედავად ფესტივალების მთავარ სცენებზე გამოსვლისა, მთავარია დარჩეს იმავე ადამიანად, ვინც რამდენიმე წლის წინ იყო.

ალბომის მეორე ნაწილი უფრო ოპტიმისტურ განწყობას ატარებს. ტრეკები, როგორიცაა Nice To Meet You და Gold, სევდიანი რეფლექსიიდან იმედისმომცემ ხედვაზე გადადის. სმიტის თქმით, მას სურს, მსმენელს თავისი კონცერტებიდან ბედნიერი ემოციები გაატანოს, მიუხედავად იმისა, რომ ალბომის გარკვეული ნაწილი მძიმე პირადი ისტორიებითაა გაჯერებული.