„სათამაშოების ისტორიის“ მეხუთე ნაწილი კინოკრიტიკოსებისთვის კამათის საგანი გახდა. ნაწილი მიიჩნევს, რომ 30-წლიანი ფრენჩაიზი ამოიწურა, თუმცა უმრავლესობა თანხმდება, რომ ფილმის მთავარი გზავნილი — ბავშვების ციფრულ მოწყობილობებზე დამოკიდებულების შესახებ — უკიდურესად აქტუალურია.
სიუჟეტის ცენტრში ვუდი, ბაზი და ჯესი არიან, რომლებიც ბავშვის ყურადღებისთვის „ლილიპადს“ (Lilypad) ეწინააღმდეგებიან — ეს არის ბაყაყის მსგავსი სმარტ-პლანშეტი, რომელსაც ფილმში მსახიობი გრეტა ლი ახმოვანებს. პერსონაჟების მიზანია, პატარა ბონი ამ ელექტრონული მოწყობილობის „ტყვეობიდან“ იხსნან.
კრიტიკოსთა ნაწილი, მათ შორის The Independent-ის კლარის ლაფრი, ფილმს სერიის „ყველაზე სუსტს“ უწოდებს და აღნიშნავს, რომ ფრენჩაიზის ბუნებრივი ენერგია ამოწურულია. მსგავს პოზიციას იზიარებს The Guardian, სადაც ფილმს „ახალი ბატარეების“ საჭიროების მქონე პროდუქტად მოიხსენიებენ.
თუმცა, სრულიად განსხვავებული მოსაზრება აქვს The Telegraph-ის კრიტიკოს რობი კოლინს. მან ფილმს ოთხი ვარსკვლავი მიანიჭა და მას „საყვარელი ფორმულის თბილი და მახვილგონივრული განახლება“ უწოდა. მისი აზრით, ფილმი არის „მშობლების კრიზისის იგავი, რომელიც კაშკაშა საოჯახო თავგადასავალშია გახვეული“.
ამავე პოზიციას იზიარებს The Times-ის კევინ მაჰერი. მისი თქმით, ფილმის გზავნილი ტექნოლოგიების შესახებ საზოგადოებაში მიმდინარე მწვავე დებატებს ეხმიანება. მაჰერი ირონიულად აღნიშნავს, რომ ფილმი შესაძლოა „ბავშვობის დასასრულის“ შეგრძნებას ტოვებდეს.
მთავარი როლების შემსრულებლები, ტომ ჰენქსი და ტიმ ალენი, ფილმის თემატიკას სრულად ეთანხმებიან. ჰენქსის თქმით, ეს არის თაობათა შორის არსებული პრობლემა, სადაც ბავშვები ეკრანებს მიჯაჭვულნი არიან, რაც რეალურ ცხოვრებაში „შიშის მომგვრელი“ ფენომენია.
მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი კრიტიკოსი, როგორიცაა Rolling Stone-ის დევიდ ფირი, ფილმის არსებობას მხოლოდ ფინანსური მოტივებით ხსნის, Empire და Hollywood Reporter მას დადებითად აფასებენ. ისინი ხაზს უსვამენ ფილმის „ფილოსოფიურ ფორმას“ და მის „მიმზიდველ სითბოს“.
დისკუსია
0 კომენტარი
ჯერ კომენტარი არ არის — იყავი პირველი.