ფინანსური დაგეგმვა პენსიაზე გასვლამდე ხუთი წლით ადრე კრიტიკულ ფაზაში შედის. 55 წლის სპეციალისტი, რომლის წლიური შემოსავალი 100 000 დოლარს შეადგენს, გადაწყვეტილების წინაშეა: აირჩიოს მაღალი საწყისი პენსია თუ მზარდი ანაზღაურება.

ორი სცენარი - ორი განსხვავებული მიდგომა

საპენსიო სქემა ორ ვარიანტს სთავაზობს:

  • ფიქსირებული გადასახადი: თვეში 2 900 აშშ დოლარი ყოველგვარი დანამატების გარეშე.
  • ინდექსირებული გადასახადი: თვეში 2 200 აშშ დოლარი, რომელიც ყოველწლიურად 3%-ით გაიზრდება.

მომხმარებლის გეგმა 60 წლის ასაკამდე მუშაობის გაგრძელებას ითვალისწინებს. ეს ნიშნავს, რომ მას ჯერ კიდევ აქვს დრო ფინანსური მოდელის დეტალური გათვლებისთვის.

ინფლაცია და დროის ფაქტორი

ფინანსური ექსპერტები ხშირად მიუთითებენ, რომ ფიქსირებული პენსიის შემთხვევაში მსყიდველობითი უნარი დროთა განმავლობაში ინფლაციის გამო მცირდება. 3%-იანი ყოველწლიური ზრდა კი, თუმცა საწყის ეტაპზე უფრო ნაკლებ თანხას გულისხმობს, გრძელვადიან პერსპექტივაში შესაძლოა უკეთესად იცავდეს პენსიონერს ფასების ზრდისგან.

გადაწყვეტილების მიღებისას მნიშვნელოვანია იმის გათვალისწინება, თუ რამდენ ხანს გეგმავს პირი პენსიაზე ყოფნას. რაც უფრო გრძელია ეს პერიოდი, მით უფრო დიდია ალბათობა იმისა, რომ 3%-იანი დანამატით გათვალისწინებული სქემა ფინანსურად უფრო ეფექტური გახდეს.

დასკვნითი ეტაპი

ამ ეტაპზე 100 000 დოლარის შემოსავლის შენარჩუნება პენსიაზე გასვლამდე საშუალებას აძლევს დასაქმებულს, მაქსიმალურად გაზარდოს დანაზოგი. სტრატეგიული არჩევანი კი, რომელიც 60 წლის ასაკში უნდა გაკეთდეს, განსაზღვრავს მისი ცხოვრების ხარისხს მომდევნო ათწლეულების განმავლობაში.