გაეროს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტმა ოფიციალურად განაცხადა, რომ საქართველოში მცხოვრებ ყველა იძულებით გადაადგილებულ პირსა და ლტოლვილს, მათი შთამომავლების ჩათვლით, მშობლიურ სახლებში დაბრუნების განუყოფელი უფლება გააჩნიათ. განცხადება ეფუძნება გაეროს გენერალური მდივნის უახლეს ანგარიშს, რომელიც ამ ჰუმანიტარული კრიზისის მასშტაბსა და სიმწვავეს კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს.

ჰუმანიტარული კრიზისი ციფრების მიღმა

2025 წლის იანვრის მონაცემებით, საქართველოში დაახლოებით 300 000 დევნილია რეგისტრირებული. გაეროს წარმომადგენლის შეფასებით, ეს მაჩვენებელი არ არის მხოლოდ სტატისტიკა — ეს არის ასიათასობით ადამიანის რეალური ცხოვრება, რომელიც ოკუპაციის შედეგად სამუდამოდ შეიცვალა.

ადმინისტრაციული გამყოფი ხაზების გასწვრივ მცხოვრები ადამიანები ყოველდღიურად აწყდებიან გადაადგილების შეზღუდვებს, რაც მათ ხელს უშლის განათლების, დასაქმებისა და სამედიცინო სერვისების მიღებაში. ოჯახები დაშორებულნი არიან ერთმანეთს, ხოლო მეურნეობები და წინაპართა სახლები მიტოვებულია.

უფლება, რომელიც ვალდებულებად რჩება

გაეროს რეზოლუცია არ არის მხოლოდ პოლიტიკური დოკუმენტი. ეს არის გაეროს ქარტიის პრინციპების ხელახალი დადასტურება, რაც წევრი ქვეყნებისთვის სავალდებულოა და არა ნებაყოფლობითი არჩევანი, — აღნიშნა გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტმა.

საერთაშორისო საზოგადოება მოითხოვს ისეთი მექანიზმის შემუშავებას, რომელიც დევნილთა ნებაყოფლობით, უსაფრთხო და ღირსეულ დაბრუნებას უზრუნველყოფს. ამ მიზნის მისაღწევად აუცილებელია ყველა მხარემ იმოქმედოს საერთაშორისო სამართლისა და გაეროს შესაბამისი რეზოლუციების, მათ შორის 79/292-ის შესაბამისად.

დიპლომატიური ძალისხმევის გაძლიერება

გაეროს პრეზიდენტის თქმით, საერთაშორისო აქტორებს უნდა ჰქონდეთ შეუფერხებელი წვდომა დაზარალებულ ტერიტორიებზე, განსაკუთრებით აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონში. განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს მოხუცებს, ქალებსა და ბავშვებს, რომლებიც დევნილობის გამო ყველაზე მეტად არიან მოწყვლადნი.

საბოლოო ჯამში, მშვიდობის დამყარება მოითხოვს საქართველოს სუვერენიტეტის, დამოუკიდებლობისა და საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში ტერიტორიული მთლიანობისადმი პატივისცემას. ჟენევის საერთაშორისო დისკუსიები რჩება დიალოგის მთავარ ფორმატად, რომელიც უნდა გაძლიერდეს ადამიანის უფლებებისა და უსაფრთხოების გასაუმჯობესებლად.