ათდღიანი დაძაბული მოლოდინის შემდეგ, NASA-ს Artemis II-ის მისიამ წარმატებით დაასრულა თავისი ისტორიული მისია. ოთხმა ასტრონავტმა დედამიწიდან მოშორებით, მთვარემდე მიაღწია და უკან, წყნარ ოკეანეში, უსაფრთხოდ დაბრუნდა.

მისია, რომელიც თავიდანვე უდიდეს რისკებთან იყო დაკავშირებული, ტესტური ხასიათის იყო. ეკიპაჟის წევრები — რიდ უაისმენი, ვიქტორ გლოვერი, კრისტინა კოჩი და ჯერემი ჰენსენი — საზოგადოების ყურადღების ცენტრში იყვნენ. მათ 98-მეტრიანი რაკეტის მწვერვალზე მოთავსებულ მცირე ზომის კაფსულაში გაატარეს დრო, რომელიც ფართობით მიკროავტობუსს შეესაბამება.

ტექნიკური გამოწვევები და ყოფითი დეტალები

ფრენის განმავლობაში ეკიპაჟს მრავალი სირთულის გადალახვა მოუწია. მათ შორის იყო საპირფარეშოს სისტემის გაუმართაობა, რამაც მედიის განსაკუთრებული ინტერესი გამოიწვია. 23 მილიონი დოლარის ღირებულების სისტემის შეფერხების გამო, ასტრონავტებს სპეციალური კონტეინერების გამოყენება დასჭირდათ.

თუმცა, მისიის ყველაზე ემოციური მომენტი მთვარის ზედაპირის დათვალიერება იყო. ეკიპაჟმა ერთ-ერთ კრატერს რიდ უაისმენის გარდაცვლილი მეუღლის, კეროლის სახელი დაარქვა. ამ ჟესტმა როგორც ასტრონავტები, ისე ჰიუსტონის სამართავ ცენტრში მყოფი სპეციალისტები ააცრემლიანა.

რისკი და ტრიუმფი

მთელი ფრენის მანძილზე, განსაკუთრებით კი ატმოსფეროში დაბრუნებისას, რისკი მაღალი იყო. ვიქტორ გლოვერმა დაბრუნების პროცესი „ცეცხლოვან ბურთზე ჯდომას“ შეადარა, რადგან კაფსულა მზის ზედაპირის ნახევარი ტემპერატურით გახურდა. კომუნიკაციის ექვსწუთიანი გაწყვეტა ყველაზე დაძაბული აღმოჩნდა, თუმცა რადიოკავშირის აღდგენის შემდეგ, ჰიუსტონში სიხარულიმ დაისადგურა.

„პლანეტავ დედამიწავ, მშვენივრად გამოიყურები,“ — განაცხადა ვიქტორ გლოვერმა კოსმოსიდან დაბრუნების წინ.

NASA-ს ხელმძღვანელობა უკვე გეგმავს მომავალ ნაბიჯებს. Artemis II-ის წარმატება საფუძველს უყრის 2028 წლისთვის დაგეგმილ მთვარეზე დაშვებას და სამომავლოდ მარსის კვლევას. ეს მისია არ იყო მხოლოდ ნოსტალგიური მოგზაურობა, არამედ კაცობრიობის კოსმოსური ამბიციების ახალი დასაწყისი.