ყოველდღიური ჰიგიენის აუცილებელი ნივთი, ჭურჭლის სარეცხი ღრუბელი, გარემოს დაბინძურების უხილავ წყაროდ იქცა. ბონის უნივერსიტეტის მკვლევართა ჯგუფმა შეისწავლა, თუ რა რაოდენობის მიკროპლასტიკი გამოიყოფა ღრუბლების ცვეთის შედეგად და რა გავლენას ახდენს ეს ნაწილაკები ეკოსისტემაზე.

კვლევამ დაადასტურა, რომ ჭურჭლის რეცხვის პროცესში ღრუბლები მუდმივად კარგავენ მატერიას, რაც მიკროპლასტიკის სახით ვრცელდება. მონაცემები ეფუძნება როგორც ლაბორატორიულ ექსპერიმენტებს, სადაც სპეციალური მოწყობილობა „SpongeBot“ ღრუბლებზე მექანიკურ ზეწოლას ახდენდა, ისე მოქალაქეთა ჩართულობით ჩატარებულ დაკვირვებებს გერმანიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში.

რამდენ მიკროპლასტიკს გამოყოფს ღრუბელი?

შედეგების მიხედვით, ერთი ადამიანი წელიწადში დაახლოებით 0.68-დან 4.21 გრამამდე მიკროპლასტიკს ათავისუფლებს გარემოში მხოლოდ ღრუბლის გამოყენებით. მაჩვენებელი დამოკიდებულია ღრუბლის შემადგენლობაზე: ნაკლები პლასტიკის შემცველი ღრუბლები შესამჩნევად ნაკლებ ნაწილაკს გამოყოფენ.

მკვლევარების შეფასებით, თუ გერმანიის ყველა ოჯახი ერთსა და იმავე ტიპის ღრუბელს გამოიყენებს, წლიური ემისიამ შესაძლოა 355 ტონას მიაღწიოს. მიუხედავად იმისა, რომ ჩამდინარე წყლების გამწმენდი ნაგებობები ნაწილაკების დიდ ნაწილს აკავებს, რამდენიმე ტონა მაინც ხვდება მდინარეებსა და ოკეანეებში.

წყლის მოხმარება — მთავარი გამოწვევა

მიუხედავად მიკროპლასტიკის საფრთხისა, კვლევამ აჩვენა, რომ ჭურჭლის ხელით რეცხვისას გარემოზე მიყენებული ზიანის 85-დან 97 პროცენტამდე წყლის მოხმარებაზე მოდის. შესაბამისად, მიკროპლასტიკის ემისიები ეკოსისტემაზე ზემოქმედების შედარებით მცირე წილს შეადგენს.

როგორ შევამციროთ ეკოლოგიური კვალი?

მეცნიერები მომხმარებლებს სამ ძირითად რეკომენდაციას აძლევენ:

  • ჭურჭლის რეცხვისას წყლის მოხმარების მინიმუმამდე დაყვანა.
  • ნაკლები პლასტიკის შემცველი ღრუბლების შერჩევა.
  • ღრუბლის ექსპლუატაციის ვადის გახანგრძლივება, რაც რესურსების მოხმარებას ამცირებს.

კვლევა ჟურნალ Environmental Advances-ში გამოქვეყნდა და მასში ბონის უნივერსიტეტის, ფრაუნჰოფერის ინსტიტუტისა და ლეიდენის უნივერსიტეტის მკვლევარები მონაწილეობდნენ.