ფიზიკური აქტივობა ჯანმრთელობისთვის უმნიშვნელოვანესია, თუმცა მეცნიერებმა ახალი კვლევით დაადგინეს, თუ რა დოზით არის საჭირო ძალისმიერი ვარჯიში სიცოცხლის ხანგრძლივობისთვის. 30-წლიანი დაკვირვების შედეგად გაირკვა, რომ კვირაში 90-დან 120 წუთამდე ვარჯიში „ოქროს შუალედს“ წარმოადგენს.

British Journal of Sports Medicine-ში გამოქვეყნებული ნაშრომი 147 000-ზე მეტ მონაწილეს ეყრდნობა. მკვლევარებმა შეისწავლეს, თუ როგორ მოქმედებს კუნთების გამაძლიერებელი აქტივობები, როგორიცაა შტანგებით ან საკუთარი წონით ვარჯიში, ადამიანის საერთო სიკვდილიანობის მაჩვენებელზე.

რატომ არის 90-120 წუთი ოპტიმალური?

კვლევის მიხედვით, მათ, ვინც კვირაში 90-119 წუთს უთმობდა ძალისმიერ ვარჯიშებს, ნებისმიერი მიზეზით გარდაცვალების რისკი 13%-ით ჰქონდათ შემცირებული. საინტერესოა, რომ 120 წუთზე მეტი ვარჯიში დამატებით სარგებელს აღარ იძლეოდა.

ამავე დროის მონაკვეთში, გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით გარდაცვალების რისკი 19%-ით, ხოლო ნევროლოგიური დაავადებების რისკი 27%-ით შემცირდა. სიმსივნით გამოწვეული სიკვდილიანობის რისკის შემცირება კი გაცილებით ნაკლები ინტენსივობის ვარჯიშის დროსაც დაფიქსირდა.

კარდიო და ძალისმიერი ვარჯიშის სინერგია

კვლევამ აჩვენა, რომ საუკეთესო შედეგები მათ აჩვენეს, ვინც ძალისმიერ ვარჯიშებს აერობულ აქტივობებს უთავსებდა. მონაწილეები, რომლებიც კვირაში 30-44 MET-საათს (მეტაბოლური ეკვივალენტი) აერობულად ვარჯიშობდნენ და პარალელურად 60-119 წუთს უთმობდნენ ძალისმიერ დატვირთვას, სიკვდილიანობის რისკი 45%-ით ნაკლები ჰქონდათ.

მათთვის კი, ვინც კვირაში 45 MET-საათზე მეტს მოძრაობდა, სიკვდილიანობის რისკი 53-58%-ით იყო შემცირებული, მიუხედავად იმისა, რამდენად ინტენსიურად ვარჯიშობდნენ კუნთების გასაძლიერებლად.

„ჩვენმა კვლევამ აჩვენა, რომ ძალისმიერი ვარჯიშის სხვადასხვა დოზა სხვადასხვა შედეგს იძლევა. ჯანმრთელობის ოპტიმიზაციისთვის საჭიროა ორივე ტიპის აქტივობის კომბინირება,“ — აღნიშნავენ მკვლევარები.

მკვლევარები ხაზს უსვამენ, რომ ეს იყო დაკვირვებითი კვლევა, რაც ნიშნავს, რომ ის პირდაპირ მიზეზ-შედეგობრივ კავშირს ვერ ამტკიცებს, თუმცა სურათი საკმაოდ მკაფიოა: რეგულარული ფიზიკური დატვირთვა, რომელიც მოიცავს როგორც კარდიოს, ისე ძალისმიერ ვარჯიშს, ხანგრძლივი და ჯანსაღი ცხოვრების გარანტია.

მიუხედავად იმისა, რომ კვლევა არ მოიცავდა ვარჯიშის ინტენსივობის დეტალურ ანალიზს ან ისეთ სახეობებს, როგორიცაა პილატესი, საერთო ტენდენცია აშკარაა: ზომიერი, მაგრამ რეგულარული ძალისმიერი ვარჯიში სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია.