წყვეტილი მარხვა, რომელიც კალორიების შეზღუდვისა და ნორმალური კვების მონაცვლეობას გულისხმობს, შესაძლოა წონის კლებაზე მეტს აკეთებდეს. მეცნიერთა ჯგუფმა დაადგინა, რომ დიეტის ეს მეთოდი პირდაპირ გავლენას ახდენს კავშირზე ნაწლავურ მიკრობიომსა და ტვინის იმ უბნებს შორის, რომლებიც მადასა და კვებით ქცევაზეა პასუხისმგებელი.

მსოფლიოში ჭარბწონიანობა გლობალურ გამოწვევად რჩება, რაც გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებისა და დიაბეტის რისკებს ზრდის. თუმცა, წონის კლება მხოლოდ კალორიების შემცირებას არ გულისხმობს. პროცესში ჩართულია ჰორმონები, მეტაბოლიზმი და ტვინის სიგნალები, რომლებიც შიმშილისა და საკვების მიმართ ლტოლვას მართავენ.

როგორ ჩატარდა კვლევა?

პეკინის ჯანმრთელობის მართვის ინსტიტუტის მკვლევრებმა 25 ჭარბწონიანი მოხალისე შეისწავლეს. 62-დღიანი პროგრამის განმავლობაში, მონაწილეები მკაცრად განსაზღვრულ კვების რეჟიმს იცავდნენ. მეცნიერებმა გამოიყენეს მეტაგენომიკა ნაწლავური ბაქტერიების შესასწავლად და ფუნქციური მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია (fMRI) ტვინის აქტივობის მონიტორინგისთვის.

კვლევის ბოლოს მონაწილეებმა საშუალოდ 7.6 კილოგრამი დაიკლეს. მათ ასევე აღენიშნებოდათ არტერიული წნევის, ქოლესტერინისა და ღვიძლის ფერმენტების მაჩვენებლების გაუმჯობესება.

ტვინი და ნაწლავები: ორმხრივი კომუნიკაცია

კვლევის შედეგად გამოიკვეთა, რომ წონის კლებასთან ერთად, ტვინის იმ უბნებში აქტივობა შემცირდა, რომლებიც დამოკიდებულებასა და მადის მართვას უკავშირდება. პარალელურად, შეიცვალა ნაწლავური მიკრობიომის შემადგენლობაც: გაიზარდა სასარგებლო ბაქტერიების რაოდენობა და შემცირდა Escherichia coli-ს დონე.

"ჩვენმა კვლევამ აჩვენა, რომ წყვეტილი მარხვა ცვლის ტვინ-ნაწლავ-მიკრობიომის ღერძს. ცვლილებები, რომლებიც ნაწლავებსა და ტვინში ხდება, დინამიური და ურთიერთდაკავშირებულია," - აცხადებენ მკვლევრები.

მნიშვნელოვანია, რომ გარკვეული მიკრობების რაოდენობა პირდაპირ კავშირში იყო ტვინის იმ უბნების აქტივობასთან, რომლებიც ნებისყოფასა და აღმასრულებელ ფუნქციებს მართავს. ეს მიუთითებს იმაზე, რომ წონის კონტროლი არ არის მხოლოდ ნებისყოფის საკითხი; ეს არის ბიოლოგიური „დიალოგი“ ნაწლავებსა და ტვინს შორის.

რა არის შემდეგი ნაბიჯი?

მიუხედავად იმისა, რომ კვლევა პოზიტიურ შედეგებს აჩვენებს, ის მცირე მასშტაბისაა და მიზეზ-შედეგობრივი კავშირის დადგენა ჯერჯერობით რთულია. სამომავლო კვლევები ფოკუსირებული იქნება იმ ზუსტი მექანიზმების შესწავლაზე, თუ როგორ ახდენს გავლენას მიკრობიომი ტვინის გადაწყვეტილებებზე, რაც დაეხმარება ადამიანებს წონის შენარჩუნებაში.