გასულ წელს მედიაში აქტიურად ვრცელდებოდა აზრი, რომ „ყველა ყველაფრისთვის ხელოვნურ ინტელექტს იყენებს“. თუმცა, უახლესი მონაცემები სრულიად განსხვავებულ სურათს გვიხატავს. რეალურად, იმ ადამიანების რაოდენობა, ვინც AI-ს რეგულარულად მოიხმარს, გაცილებით მცირეა, ვიდრე ეს ტექნოლოგიური სექტორის პროგნოზებში ჩანდა.

სინამდვილეში, საზოგადოება სამ ნაწილად იყოფა: ვინც აქტიურად იყენებს AI-ს, ვინც ამას ეპიზოდურად აკეთებს და ვინც ტექნოლოგიას საერთოდ არ ეკარება. Microsoft-ის მონაცემებით, აშშ-ის შრომისუნარიანი მოსახლეობის მხოლოდ 30%-ზე ოდნავ მეტი იყენებს ხელოვნურ ინტელექტს თვეში მინიმუმ 90 წუთის განმავლობაში.

საინტერესოა, რომ AI-ს მიმართ სკეპტიციზმი და ნეგატიური განწყობა იზრდება. Gallup-ის კვლევის თანახმად, ახალგაზრდებში (Gen Z) ხელოვნური ინტელექტის მიმართ გაღიზიანება წლიდან წლამდე 40%-ით გაიზარდა. მთავარ მიზეზებს შორის დასაქმების დაკარგვის შიში, კონფიდენციალურობის დარღვევა და დეზინფორმაციის გავრცელების საფრთხე სახელდება.

მომხმარებელთა დიდი ნაწილი არ იზიარებს ტექნოლოგიური კომპანიების ოპტიმიზმს. კვლევების მიხედვით, ხელოვნური ინტელექტის მიმართ ნდობა გაცილებით დაბალია, ვიდრე ინტერნეტის ან მობილური ტელეფონების მიმართ. საზოგადოების უმრავლესობა მიიჩნევს, რომ მთავრობებმა უსაფრთხოების რეგულაციები პრიორიტეტად უნდა აქციონ, თუნდაც ეს ტექნოლოგიის განვითარების შენელების ხარჯზე მოხდეს.

ეს სკეპტიციზმი არ არის უცოდინრობის შედეგი — ადამიანები ხედავენ AI-ს შესაძლებლობებს, თუმცა მათ არ მიაჩნიათ, რომ ეს ტექნოლოგია მათ ყოველდღიურ საჭიროებებს ადეკვატურად პასუხობს. როგორც ჩანს, მომხმარებელთა დიდ ნაწილს ჯერ არ უპოვია საკმარისი ღირებულება, რაც დააბალანსებდა მათ არსებულ შიშებსა და ეჭვებს.

ამ ტენდენციის გასაგებად, შეიძლება პარალელი გავავლოთ კვების რაციონთან. ისევე როგორც ადამიანები, მიუხედავად ცილების მნიშვნელობისა, ცნობიერად ზღუდავენ წითელი ხორცის მოხმარებას ჯანმრთელობის ან ეთიკური მოსაზრებების გამო, მომხმარებლები AI-ს შემთხვევაშიც ირჩევენ „ზომიერებას“. ბაზარზე არსებობს მოთხოვნა უფრო უსაფრთხო და კონფიდენციალურ ალტერნატივებზე.

დასკვნა მარტივია: ხელოვნური ინტელექტი არ არის „ყველაფრისთვის გამოსადეგი“ ინსტრუმენტი, როგორც ამას პიარ-კამპანიები გვარწმუნებენ. ეს არის ტექნოლოგია, რომლის მიმართაც საზოგადოება ჯერ კიდევ აყალიბებს თავის დამოკიდებულებას, ხოლო კომპანიებს, რომლებიც ამ რეალობას უგულებელყოფენ, მომხმარებელთა ნდობის მოპოვება გაუჭირდებათ.