ორი ათწლეულის განმავლობაში Meta-ს საინჟინრო ორგანიზაცია ტექნოლოგიურ სექტორში გამორჩეული იყო. კომპანიის კულტურა, რომელიც თავდაპირველად „სწრაფი მოქმედებითა და რისკებით“ გამოირჩეოდა, მოგვიანებით სტაბილურ ინფრასტრუქტურაზე ორიენტირებულ მიდგომად გარდაიქმნა. თუმცა, ბოლო რამდენიმე კვირაა, სიტუაცია რადიკალურად შეიცვალა.

წლების განმავლობაში Meta-ს ინჟინრები გრძნობდნენ, რომ მათი შრომა დაფასებული იყო. მარკ ცუკერბერგის ხელმძღვანელობით, კომპანია ინჟინრებს აძლევდა ავტონომიას, რათა ემუშავათ გავლენიან პროექტებზე. თუმცა, დღეს ეს რეალობა წარსულს ჩაბარდა.

ისტორიული კონტექსტი: „პატარა წითელი წიგნიდან“ AI-მდე

2012 წელს, როდესაც Facebook-მა მილიარდი მომხმარებლის ზღვარს მიაღწია, კომპანიამ საკუთარი კულტურა „პატარა წითელ წიგნში“ დააკოდირა. მასში ხაზგასმული იყო სისწრაფე, შიშის დაძლევა და ინოვაციური აზროვნება.

იმ პერიოდში კომპანიის დევიზები იყო: „იმოქმედე სწრაფად და დაარღვიე ბარიერები“, „დასრულებული უკეთესია, ვიდრე სრულყოფილი“ და „იღბალი მხარს უჭერს გაბედულებს“.

ხელოვნური ინტელექტის გამოწვევები და შიდა მღელვარება

როდესაც ხელოვნურმა ინტელექტმა ტექნოლოგიურ სამყაროში დომინირება დაიწყო, ცუკერბერგმა მთელი რესურსი AI-ს განვითარებისკენ მიმართა. Llama-ს სერიის მოდელების გამოშვების პარალელურად, კომპანიამ მასშტაბური ინვესტიცია განახორციელა Scale AI-ში, რათა AI სტრატეგია გადაეწყო.

თუმცა, ამ ცვლილებებმა თანამშრომლების უკმაყოფილება გამოიწვია. მთავარი პრობლემა გახდა ინჟინრების საქმიანობის მონიტორინგი. კომპანიამ დანერგა სისტემა, რომელიც თვალყურს ადევნებს კლავიატურის დაწკაპუნებებსა და მაუსის მოძრაობას, რათა შეაგროვოს მონაცემები AI-ს გასაწვრთნელად. მიუხედავად იმისა, რომ კრიტიკის შემდეგ ზოგიერთი შეზღუდვა შემსუბუქდა, თანამშრომელთა ნდობა მორყეულია.

იძულებითი რეორგანიზაცია

კიდევ ერთი მტკივნეული ცვლილება საინჟინრო გუნდების გადაჯგუფებაა. 30-დან 50%-მდე ინჟინერი იძულებით გადაიყვანეს ADO (Agent Data Optimisation) განყოფილებაში, რათა იმუშაონ მონაცემთა მარკირებაზე. ეს ეწინააღმდეგება Meta-ს ტრადიციულ პრინციპს, სადაც ინჟინრებს ჰქონდათ არჩევანის თავისუფლება, თუ რომელ პროექტზე ემუშავათ.

ინფრასტრუქტურისა და უსაფრთხოების გუნდები განსაკუთრებით დაზარალდნენ. ბევრი მაღალი კვალიფიკაციის მქონე სპეციალისტი თავს გრძნობს ისე, თითქოს მათ პროფესიულ განვითარებას ბოლო მოეღო, რადგან ახალი დავალებები არ არის დაკავშირებული იმ მასშტაბურ პროდუქტებთან, რომლებსაც ისინი აქამდე ქმნიდნენ.