მსოფლიოს სანაპირო ზოლის დამცავი მანგროს ტყეები, რომლებიც მილიონობით ადამიანს ქარიშხლებისგან იცავს და ნახშირორჟანგს შთანთქავს, მოულოდნელ აღდგენას განიცდის. ათწლეულების განმავლობაში ეს ეკოსისტემები თევზის ფერმებისა და ურბანიზაციის გამო სწრაფად ნადგურდებოდა.

ახალი სამეცნიერო კვლევის მიხედვით, 2010 წლიდან მოყოლებული, მსოფლიოში მანგროს ტყეების ზრდის ტემპი მათ კარგვას აჭარბებს. ამ ცვლილების მთავარი მამოძრავებელი ძალა უფრო მკაცრი საკანონმდებლო დაცვა და საზოგადოებრივი ცნობიერების ამაღლებაა, რაც ხშირად სტიქიური უბედურებების, მაგალითად, 2004 წლის ინდოეთის ოკეანის ცუნამის შემდეგ გააქტიურდა.

მკვლევარები აღნიშნავენ, რომ წარმატების გასაღები მანგროს ტყეების ბუნებრივი რეგენერაციის საოცარი უნარია. როგორც კი ადამიანური ჩარევა და ხეების ჩეხვა წყდება, ეკოსისტემა დამოუკიდებლად იწყებს აღდგენას.

მანგროს ტყეები გარემოსთვის ფასდაუდებელია. ისინი ხმელეთის ტყეებთან შედარებით ხუთჯერ მეტ ნახშირორჟანგს ინახავენ, ხოლო მათი ფესვთა სისტემა ტალღების ძალას ანელებს და სანაპირო თემებს ცუნამებისა და შტორმებისგან იცავს. გარდა ამისა, ეს ფესვები მრავალი სახეობის თევზისა და საზღვაო ბინადარისთვის იდეალურ თავშესაფარს წარმოადგენს.

1980-იანი წლებიდან 2010 წლამდე აზიაში, აფრიკასა და ამერიკაში 12 000 კვადრატულ კილომეტრზე მეტი ფართობის მანგროს ტყე განადგურდა, რაც იამაიკის ფართობს უტოლდება. თუმცა, ბოლო ათწლეულში ტენდენცია რადიკალურად შეიცვალა.

ინდონეზიასა და მიანმარში, სადაც მანგროს ტყეების ყველაზე მაღალი კონცენტრაციაა, ტყის საფარი სტაბილიზდა და ზრდაც დაიწყო. ინდონეზიაში 2004 წლის ცუნამის შემდეგ საზოგადოებამ გააცნობიერა, რომ იმ კუნძულებმა, რომლებიც მანგროთი იყო დაფარული, სტიქია გაცილებით უკეთ გადაიტანა.

მკვლევარები ტექნოლოგიურ პროგრესსაც უსვამენ ხაზს. სატელიტური სისტემების, კერძოდ Landsat-ის გამოყენებამ მეცნიერებს საშუალება მისცა, ტყის საფარის ცვლილებები უფრო დეტალურად და ზუსტად შეეფასებინათ, ვიდრე ეს წინა კვლევების დროს იყო შესაძლებელი.

თუმცა, პროცესი არათანაბარია. დასავლეთ და ცენტრალურ აფრიკაში, განსაკუთრებით ნიგერის დელტაში, დაბინძურება კვლავ სერიოზულ პრობლემად რჩება. ნავთობმომპოვებელი ინფრასტრუქტურა და მილსადენები დღემდე ანადგურებს ეკოსისტემას.

მიუხედავად ადგილობრივი გამოწვევებისა, მეცნიერები ოპტიმისტურად არიან განწყობილნი. 1980-იანი წლებიდან მოყოლებული, ყველაზე მჭიდრო და ნახშირბადით მდიდარი ტყის მასივების წილი თითქმის 20%-ით გაიზარდა, რაც ადასტურებს, რომ მანგროს ტყეები გამოჯანმრთელების გზაზეა.