ადამიანის დაბერების პროცესთან ერთად უჯრედები ენერგიის გამომუშავების უნარს კარგავენ. გერმანიაში, იენის ლაიბნიცის დაბერების ინსტიტუტის (FLI) მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ ამ პროცესის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი სპეციფიკური მემბრანული ლიპიდის, ფოსფატიდილქოლინის დონის კლებაა.
მკვლევართა ჯგუფმა, დოქტორ მარია ერმოლაევას ხელმძღვანელობით, დაამტკიცა, რომ ეს ნივთიერება უჯრედის „ენერგოსადგურების“ — მიტოქონდრიების — მოქნილობას განსაზღვრავს. ფოსფატიდილქოლინის დეფიციტის დროს მიტოქონდრიული ქსელი იშლება და მისი ეფექტიანობა მცირდება.
რატომ არის მნიშვნელოვანი მიტოქონდრია?
მიტოქონდრიები მხოლოდ ენერგიის წყარო არ არის. ისინი უჯრედშიდა კომუნიკაციას, სტრესთან ადაპტაციასა და დაზიანებული ქსოვილების აღდგენას უზრუნველყოფენ. როდესაც ფოსფატიდილქოლინის დონე იკლებს, მიტოქონდრიები კარგავენ უნარს, შეერთდნენ და შექმნან ერთიანი ქსელი, რაც აუცილებელია რესურსების ეფექტური გადანაწილებისთვის.
ექსპერიმენტებმა აჩვენა, რომ ლაბორატორიულ პირობებში, ნემატოდებთან (ჭიებთან) ფოსფატიდილქოლინის დამატებითი მიწოდება საკმარისი აღმოჩნდა მიტოქონდრიული სტრუქტურის აღსადგენად. ცვლილება სულ რაღაც ორ დღეში გახდა შესამჩნევი.
დაბერების ეტაპები და მეტაბოლური პლასტიკურობა
კვლევის თანახმად, დაბერება არ არის ერთიანი უწყვეტი პროცესი. უჯრედები ჯერ სტრესის მიმართ მდგრადობას კარგავენ, შემდეგ მეტაბოლური პროცესები ირღვევა, ბოლოს კი ეპიგენეტიკური ცვლილებები ხდება. საინტერესოა, რომ მეცნიერებმა სქესობრივი განსხვავებებიც შენიშნეს: ქალებში ფოსფატიდილქოლინის დონის ყველაზე მკვეთრი კლება მენოპაუზის პერიოდს ემთხვევა.
„ჩვენმა მუშაობამ აჩვენა, რომ მიტოქონდრიული დაბერება, სულ მცირე ნაწილობრივ, შესაცვლელი პროცესია. თუ გვეცოდინება მექანიზმები, შეგვიძლია მიზნობრივი ზომები მივიღოთ“, — აცხადებს დოქტორი ერმოლაევა.
მიუხედავად იმისა, რომ კვლევა ჯერჯერობით ლაბორატორიულ ორგანიზმებსა და უჯრედულ კულტურებზე ჩატარდა, შედეგები იმედისმომცემია. სამომავლოდ, კვებითი დანამატები შესაძლოა გახდეს ის ინსტრუმენტი, რომელიც ადამიანებს სიბერეში ენერგიისა და ჯანსაღი მეტაბოლიზმის შენარჩუნებაში დაეხმარება.
დისკუსია
0 კომენტარი
ჯერ კომენტარი არ არის — იყავი პირველი.