მსოფლიოში შობადობის მაჩვენებელი კატასტროფულად მცირდება. კომენტატორები მიზეზებს ყველგან ეძებენ: ტექნოლოგიებში, ფემინიზმსა და ახალგაზრდების ცხოვრების წესში. თუმცა, ერთი ფუნდამენტური ფაქტორი ხშირად რჩება ყურადღების მიღმა: კაპიტალიზმი, როგორც სისტემა, რომელიც ინდივიდუალურ სარგებელზეა ორიენტირებული.

თანამედროვე ეკონომიკაში, სადაც მოგების მაქსიმიზაცია მთავარი მიზანია, ბავშვის გაჩენა და აღზრდა ხშირად „წამგებიან“ ინვესტიციად აღიქმება. ეს არ არის მხოლოდ ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს პრობლემა — შობადობა ერთდროულად მცირდება თითქმის ყველგან.

კონტრაქტი თუ ვალდებულება?

კაპიტალიზმი დაფუძნებულია კონტრაქტებზე. ადამიანი შედის ურთიერთობებში, სადაც გაცვლა პრინციპით „სარგებელი სარგებლის სანაცვლოდ“ მიმდინარეობს. ბავშვის აღზრდა კი, თავისი არსით, მინიმუმ 18-წლიანი, ფინანსურად მძიმე და ემოციურად დამღლელი ვალდებულებაა, რომელიც არ ითვალისწინებს „გასვლის სტრატეგიას“.

სამართლებრივი თვალსაზრისით, შვილი არის ერთადერთი „კონტრაქტი“, რომლის გაწყვეტა შეუძლებელია. თუ საქმეში ან ბიზნესში შესაძლებელია პარტნიორის შეცვლა ან ვალდებულებებისგან გათავისუფლება, ბავშვის მიტოვება დასჯადი ქმედებაა. ეს რისკი თანამედროვე, არასტაბილურ ეკონომიკაში ბევრისთვის გადაულახავ ბარიერად იქცევა.

ისტორიული გაკვეთილი: გერმანიის მაგალითი

გერმანიის გაერთიანებამდე არსებული ორი სისტემის შედარება ნათლად გვიჩვენებს, როგორ მოქმედებს სახელმწიფო პოლიტიკა შობადობაზე. დასავლეთ გერმანიაში აქცენტი ტრადიციულ ოჯახზე კეთდებოდა, სადაც ქალი საშინაო საქმეებით იყო დაკავებული.

აღმოსავლეთ გერმანიაში (გდრ) სიტუაცია განსხვავებული იყო. სახელმწიფომ სოციალიზაცია გაუკეთა ბავშვთა მოვლის სერვისებს. ქალებს ჰქონდათ შესაძლებლობა, შეეთავსებინათ კარიერა და დედობა, რადგან სახელმწიფო უზრუნველყოფდა ბაღებსა და სოციალურ მხარდაჭერას. შედეგად, აღმოსავლეთ გერმანიაში შობადობის მაჩვენებელი გაერთიანებამდე უფრო მაღალი იყო, ვიდრე დასავლეთში.

კონკურენცია, როგორც ბარიერი

დღევანდელ კაპიტალისტურ სამყაროში მშობლობა „საკონტაქტო სპორტს“ ჰგავს. მშობლები მუდმივად კონკურენციაში არიან ერთმანეთთან, რათა შვილებს უკეთესი პირობები შეუქმნან. ეს ზეწოლა განსაკუთრებით მძიმედ ქალებზე აისახება, რადგან მათზე ჯერ კიდევ დიდი წნეხია.

საბოლოო ჯამში, შობადობის კლება არ არის მხოლოდ პირადი არჩევანი. ეს არის სისტემური პასუხი ეკონომიკურ გარემოზე, რომელიც არ აფასებს და არ იცავს მათ, ვინც მომავალი თაობის აღზრდას გადაწყვეტს.