ალ-ჯაზირას მიერ ჩატარებულმა ფართომასშტაბიანმა კვლევამ აჩვენა, რომ 51 ქვეყანა და ტერიტორია განაგრძობდა ისრაელისთვის სამხედრო დანიშნულების საქონლის მიწოდებას. ეს პროცესი არ შეწყვეტილა იმ პერიოდშიც კი, როდესაც მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლომ ღაზაში გენოციდის შესაძლო რისკების შესახებ ოფიციალური გაფრთხილება გასცა.

ვინ აგრძელებდა შეიარაღების მიწოდებას?

მიუხედავად იმისა, რომ არაერთმა სახელმწიფომ საჯაროდ დაუჭირა მხარი იარაღის ემბარგოს ან შეზღუდვებს, რეალური სურათი განსხვავებული აღმოჩნდა. კვლევის მიხედვით, დიდი ბრიტანეთი, კანადა, საფრანგეთი, გერმანია, იტალია და ესპანეთი ისრაელს სამხედრო პროდუქციით 2025 წლის ოქტომბერში, ცეცხლის შეწყვეტამდე ამარაგებდნენ.

ამ ქვეყნების მთავრობების ნაწილი აქტიურად აცხადებდა, რომ ისრაელისთვის იარაღის მიყიდვას ზღუდავდა. თუმცა, საგამოძიებო მასალები ადასტურებს, რომ ლოგისტიკური ჯაჭვი არ შეწყვეტილა და სამხედრო ტვირთები ისრაელის საზღვრებს კვლავ კვეთდა.

სასიკვდილო სტატისტიკა და ჰუმანიტარული კრიზისი

კვლევის ერთ-ერთი ყველაზე შემაშფოთებელი აღმოჩენა საბრძოლო მასალების იმპორტს უკავშირდება. კვლევის თანახმად, ისრაელში ტყვია-წამლის შეტანის მაჩვენებელი მკვეთრად გაიზარდა იმ პერიოდში, როდესაც ღაზაში „ჰუმანიტარული ფონდის“ მასობრივი მკვლელობები მოხდა.

შეგახსენებთ, რომ აღნიშნული ინციდენტები უკავშირდება იმ ტრაგიკულ შემთხვევებს, როდესაც საკვების მოლოდინში მყოფ მშიერ პალესტინელებს ცეცხლი გაუხსნეს. ამ მონაცემებმა საერთაშორისო თანამეგობრობაში მწვავე კრიტიკა და დისკუსია გამოიწვია იმის შესახებ, თუ რა პასუხისმგებლობა ეკისრებათ იარაღის მიმწოდებელ ქვეყნებს.

ალ-ჯაზირას კვლევა ხაზს უსვამს უფსკრულს საჯარო პოლიტიკურ განცხადებებსა და რეალურ სამხედრო თანამშრომლობას შორის.

ამ დროისთვის არსებული ინფორმაციით, გამოძიება აგრძელებს მონაცემების ანალიზს, რათა დადგინდეს, თუ რა ტიპის შეიარაღება შედიოდა ისრაელში კონფლიქტის ყველაზე მწვავე ფაზებში. საერთაშორისო ორგანიზაციები და უფლებადამცველები მომხდარს მოუწოდებენ მთავრობებს, მეტი გამჭვირვალობა გამოიჩინონ სამხედრო ექსპორტის კონტროლის საკითხებში.