თევზის ქონი შესაძლოა მეორე ტიპის დიაბეტთან ბრძოლის ახალი, ეფექტური იარაღი გახდეს. ბრაზილიელმა მკვლევარებმა გამოაქვეყნეს ნაშრომი ჟურნალ Nutrients-ში, რომელიც ადასტურებს, რომ ომეგა-3 ცხიმოვანი მჟავები ამცირებს ინსულინრეზისტენტობას და აუმჯობესებს გლუკოზის ათვისების უნარს.

კვლევა ჩატარდა Goto-Kakizaki-ს ჯიშის ვირთხებზე, რომლებიც მეცნიერებაში გამოიყენება დიაბეტის შესასწავლად იმ პირებში, რომლებსაც არ აქვთ სიმსუქნე. მსოფლიოში მეორე ტიპის დიაბეტით დაავადებულთა დაახლოებით 10-20% არ არის ჭარბწონიანი, რაც ამ კვლევას განსაკუთრებით მნიშვნელოვანს ხდის.

ანთებითი პროცესების მართვა

ექსპერიმენტის ფარგლებში, ცხოველებს რვა კვირის განმავლობაში რეგულარულად აძლევდნენ თევზის ქონს. შედეგად, მათ ორგანიზმში შემცირდა ანთებითი მარკერები და გაუმჯობესდა ლიპიდური მაჩვენებლები, მათ შორის ქოლესტერინის საერთო დონე და ტრიგლიცერიდები.

კვლევის ავტორების განმარტებით, თევზის ქონი მოქმედებს იმუნურ უჯრედებზე, კერძოდ, ლიმფოციტებზე. ის გარდაქმნის მათ ანთებითი მდგომარეობიდან დამცავ, ანტიანთებით რეჟიმზე. სწორედ ეს პროცესი უწყობს ხელს ორგანიზმში ინსულინის მიმართ მგრძნობელობის აღდგენას.

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი?

ტრადიციულად, მეორე ტიპის დიაბეტი მჭიდროდ არის დაკავშირებული ჭარბ წონასთან, თუმცა არასიმსუქნე დიაბეტიან პაციენტებში დაავადების განვითარების მექანიზმები განსხვავებულია. აქ გადამწყვეტ როლს გენეტიკური ფაქტორები და სისტემური ანთება ასრულებს.

მკვლევარები ხაზს უსვამენ, რომ თევზის ქონი არ არის პანაცეა, თუმცა ის წარმოადგენს პოტენციურ თერაპიულ საშუალებას ანთებითი პროცესების შესამცირებლად. მიუხედავად იმისა, რომ შედეგები იმედისმომცემია, მეცნიერები მოუწოდებენ საზოგადოებას სიფრთხილისკენ და აღნიშნავენ, რომ საჭიროა ადამიანებზე ჩატარებული ფართომასშტაბიანი კლინიკური კვლევები.

ამჟამად მეცნიერები მუშაობენ დოზირებისა და ომეგა-3-ის იმ კონკრეტული ტიპების დადგენაზე, რომლებიც ყველაზე ეფექტური იქნება ადამიანის ორგანიზმისთვის. აღნიშნული ნაშრომი ამყარებს თეორიას, რომ დიაბეტი არ არის მხოლოდ მეტაბოლური პრობლემა, არამედ ის მჭიდრო კავშირშია იმუნურ სისტემასთანაც.