მეცნიერთა ჯგუფმა, ჰონგ-კონგისა და ჯორჯიის უნივერსიტეტების მკვლევრების ხელმძღვანელობით, გამოაქვეყნა კვლევა, რომელიც ამინომჟავების, კერძოდ, ფენილალანინისა და ტიროზინის გავლენას სიცოცხლის ხანგრძლივობაზე განიხილავს. ჟურნალ Aging-US-ში გამოქვეყნებული ნაშრომი მიუთითებს, რომ ტიროზინის მაღალი დონე მამაკაცებში სიცოცხლის ხანგრძლივობის შემცირებასთან არის დაკავშირებული.

ტიროზინი და ფენილალანინი ცილების შემადგენელი ამინომჟავებია, რომლებიც ადამიანის ორგანიზმში მეტაბოლიზმსა და ტვინის ფუნქციონირებას არეგულირებენ. ისინი ბუნებრივად გვხვდება ცილოვან საკვებში, როგორიცაა ხორცი, თევზი, კვერცხი და რძის პროდუქტები. გარდა ამისა, ეს ნივთიერებები ხშირად გამოიყენება დიეტურ დანამატებში, რომლებიც ენერგიის, კონცენტრაციისა და კოგნიტური მუშაობის გასაუმჯობესებლად იყიდება.

კვლევის მეთოდოლოგია

მკვლევრებმა UK Biobank-ის მონაცემთა ბაზიდან 270 000-ზე მეტი მონაწილის ჯანმრთელობისა და გენეტიკური ინფორმაცია გააანალიზეს. მეცნიერებმა გამოიყენეს მენდელის რანდომიზაციის მეთოდი, რათა დაედგინათ, არსებობს თუ არა მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი ამინომჟავების დონესა და სიცოცხლის ხანგრძლივობას შორის.

თავდაპირველად, ორივე ამინომჟავა სიკვდილიანობის მაღალ რისკთან ასოცირდებოდა. თუმცა, დეტალური ანალიზის შემდეგ, მხოლოდ ტიროზინმა შეინარჩუნა სტაბილური კავშირი სიცოცხლის ხანგრძლივობასთან მამაკაცებში. კვლევის მიხედვით, ტიროზინის მომატებულმა დონემ მამაკაცებში სიცოცხლის ხანგრძლივობა შესაძლოა თითქმის ერთი წლით შეამციროს.

განსხვავება სქესებს შორის

საინტერესოა, რომ კვლევამ ქალებში ანალოგიური კავშირი ვერ გამოავლინა. მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ ეს განსხვავება შესაძლოა განპირობებული იყოს ჰორმონალური გზებით, რომლებიც მამაკაცებსა და ქალებში განსხვავებულად ფუნქციონირებს. აღსანიშნავია ისიც, რომ მამაკაცებს ბუნებრივად უფრო მაღალი ტიროზინის დონე აქვთ, ვიდრე ქალებს.

მეცნიერები ხაზს უსვამენ, რომ ეს კვლევა არ არის პირდაპირი მტკიცებულება იმისა, რომ ტიროზინის შემცველი დანამატები პირდაპირ ზიანს აყენებს ჯანმრთელობას, რადგან დაკვირვება ეხებოდა სისხლში ბუნებრივად არსებულ დონეებს. თუმცა, შედეგები მოითხოვს დამატებით კვლევებს, რათა გავიგოთ, რამდენად უსაფრთხოა ამინომჟავების დონის ხელოვნური რეგულირება.

ამ ეტაპზე მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ ტიროზინის გავლენა სიცოცხლის ხანგრძლივობაზე შესაძლოა უკავშირდებოდეს ინსულინის მიმართ რეზისტენტობას და სტრესის ჰორმონების რეგულაციას. მომავალი კვლევები ფოკუსირებული იქნება იმაზე, თუ როგორ შეიძლება დიეტური ცვლილებებით, მაგალითად, ცილის მოხმარების ოპტიმიზაციით, ჯანსაღი დაბერების პროცესის ხელშეწყობა.