იელის უნივერსიტეტის მკვლევართა ჯგუფმა გენეტიკაში მნიშვნელოვანი კვლევა ჩაატარა, რომელმაც ნათელი მოჰფინა ოკეანეთის რეგიონის მოსახლეობის გენეტიკურ მრავალფეროვნებას. კვლევა, რომელიც ჟურნალ Science-ში გამოქვეყნდა, ადასტურებს, რომ გადაშენებული ადამიანის მსგავსი სახეობების, კერძოდ დენისოველების დნმ, დღემდე აქტიურად მონაწილეობს თანამედროვე ადამიანის ბიოლოგიურ პროცესებში.

ისტორიულად, გენომიკური კვლევები ძირითადად ევროპული წარმოშობის პოპულაციებზე იყო ფოკუსირებული, რაც ადამიანის ევოლუციის შესახებ ცოდნაში დიდ ხარვეზს ქმნიდა. სერენა ტუჩიმ, იელის ადამიანის ევოლუციური გენომიკის ლაბორატორიის ხელმძღვანელმა, ხაზი გაუსვა, რომ ოკეანეთის მოსახლეობის ნაკლებად შესწავლა ხელს უშლის მედიცინის განვითარებას და ჯანმრთელობის უთანასწორობას ამწვავებს.

მეცნიერებმა გააანალიზეს 177 ადამიანის გენომი ოკეანეთის 12 სხვადასხვა პოპულაციიდან, პაპუა-ახალი გვინეის, ბისმარკის არქიპელაგისა და სოლომონის კუნძულების ჩათვლით. აღმოჩნდა, რომ ამ რეგიონის მკვიდრთა წინაპრები დენისოველებთან დაკავშირებულ მინიმუმ სამ განსხვავებულ ჯგუფთან შეჯვარდნენ.

კვლევის შედეგები აჩვენებს, რომ ეს გენეტიკური მემკვიდრეობა არ არის მხოლოდ „ნარჩენი“, არამედ ფუნქციურად აქტიურია. „მასიური პარალელური რეპორტიორის ანალიზის“ მეთოდის გამოყენებით, მკვლევრებმა 3 100-ზე მეტი ვარიანტი იპოვეს, რომლებიც გენების აქტივობას ცვლიან. ბევრი მათგანი დაკავშირებულია ინტერფერონ-გამას სიგნალურ გზასთან, რაც იმუნური სისტემის კრიტიკული ნაწილია და ორგანიზმს ინფექციებისგან დაცვაში ეხმარება.

„დენისოველებისა და ნეანდერტალელების დნმ-მა ხელი შეუწყო ადამიანების ადაპტაციას იმ მრავალფეროვან გარემოსთან, რომელსაც ისინი მიგრაციის პროცესში გადააწყდნენ“, — განაცხადა კვლევის ავტორმა პატრიკ რეილიმ. გარდა იმუნიტეტისა, დენისოველების დნმ გავლენას ახდენს ჩონჩხის განვითარებაზეც, რაც დასტურდება TRPS1 გენის ვარიაციებით.

ეს აღმოჩენა კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს იმას, რომ მიუხედავად დენისოველების გადაშენებისა ათასობით წლის წინ, ჩვენი ისტორია მათთან მჭიდროდ არის გადაჯაჭვული. ეს კვლევა ახალ გზებს ხსნის იმის გასაგებად, თუ როგორ აყალიბებს უძველესი გენეტიკური მემკვიდრეობა თანამედროვე ადამიანის ჯანმრთელობასა და ადაპტაციის უნარს.