2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მასპინძლობის გარშემო ატეხილი აჟიოტაჟი რეგიონული პოლიტიკური დაპირისპირების ახალ ეტაპზე გადავიდა. მიუხედავად იმისა, რომ მატჩები, მათ შორის ფინალური შეხვედრა, ამერიკის შეერთებული შტატების ჩრდილო-აღმოსავლეთში, კონკრეტულად კი ნიუ-ჯერსის შტატის ქალაქ ისტ-რაზერფორდში მდებარე MetLife-ის სტადიონზე გაიმართება, FIFA-მ ტურნირის ლოკაციას „ნიუ-იორკ ნიუ-ჯერსი“ უწოდა. ეს სახელწოდება ორი მეზობელი შტატის პოლიტიკოსებს შორის სერიოზულ უთანხმოებას იწვევს.

პოლიტიკური ჭიდილი რუკაზე

ნიუ-იორკის გუბერნატორი ქეთი ჰოუკული აქტიურად ცდილობს მედიისა და საზოგადოების ყურადღება მიიპყროს. მან არაერთხელ განაცხადა, რომ „ნიუ-იორკი არა მხოლოდ მასპინძლობს მსოფლიო ჩემპიონატს, არამედ ნიუ-იორკი თავად არის მსოფლიო ჩემპიონატი“. ასეთი რიტორიკა ნიუ-ჯერსის ოფიციალურ პირებში გაღიზიანებას იწვევს, რადგან ტურნირის ფაქტობრივი ადგილი სწორედ მათ ტერიტორიაზეა.

ნიუ-ჯერსის წარმომადგენლები ამას „უმცროსი დის“ სინდრომად აფასებენ და მიიჩნევენ, რომ ნიუ-იორკი ტრადიციულად ცდილობს ნიუ-ჯერსის მიღწევების მითვისებას. კონგრესმენმა ჯოშ გოთჰეიმერმა სოციალურ ქსელებში ღიად გააკრიტიკა ჰოუკულის პოზიცია და განაცხადა, რომ თუ გულშემატკივარი ნიუ-იორკში აპირებს მატჩის ყურებას, მათ იმედგაცრუება ელოდებათ.

ნიშნების ომი

დაპირისპირება სიმბოლურ დონეზეც გადავიდა. ნიუ-ჯერსის გუბერნატორმა მიკი შერილმა მიაღწია იმას, რომ MetLife-ის სტადიონთან განთავსებული დროებითი საინფორმაციო დაფა შეიცვალა. ახლა წარწერა „ნიუ-იორკ ნიუ-ჯერსის“ ნაცვლად „ნიუ-ჯერსი ნიუ-იორკს“ კითხულობენ. შერილმა სოციალურ ქსელში ვიდეოც გამოაქვეყნა, სადაც აღნიშნა, რომ ახალი წარწერა საბოლოოდ ასახავს რეალობას — ჩემპიონატი ნიუ-ჯერსიში ტარდება.

„მე ეს არასდროს მომწონდა. მე იქ გავიზარდე, იქ ვითამაშე — ეს ნიუ-ჯერსია“, — აცხადებს აშშ-ის ნაკრების ყოფილი მეკარე ტონი მეოლა.

მეოლა, რომელიც ნიუ-ჯერსის მკვიდრია, იხსენებს იმ დროინდელ უხერხულობას, როდესაც „ნიუ-იორკ/ნიუ-ჯერსი მეტროსტარსში“ ასპარეზობისას მას მეზობელი შტატის სახელით უწევდა თამაში. მისი თქმით, ეს საკითხი ადგილობრივი მოსახლეობისთვის იდენტობის ნაწილია.

მიუხედავად პოლიტიკური დაპირისპირებისა, ფაქტი რჩება — ათასობით გულშემატკივარი, რომელიც მატჩებზე დასასწრებად ჩამოვა, დროის დიდ ნაწილს ნიუ-იორკში გაატარებს, რაც რეგიონის ეკონომიკური განვითარებისთვის გადამწყვეტია. თუმცა, ვინ მიიღებს „მასპინძელი ქალაქის“ პოლიტიკურ დივიდენდებს, კვლავ დავის საგანი რჩება.