ანტიკურ ეპოქაში „ზღვის აბრეშუმი“ მსოფლიოს ყველაზე ექსკლუზიურ და ძვირადღირებულ მასალად ითვლებოდა. მისი ოქროსფერი ბზინვარება და უნიკალური თვისებები მას იმპერატორებისა და პაპების სამოსის განუყოფელ ნაწილად აქცევდა. დღეს, სამხრეთ კორეელი მეცნიერების ჯგუფმა, პროფესორ დონგ სუ ჰვანგის ხელმძღვანელობით, ეს ლეგენდარული მასალა ხელახლა შექმნა.

ისტორიულად, ეს ქსოვილი მზადდებოდა ხმელთაშუა ზღვის მოლუსკის, Pinna nobilis-ის მიერ გამოყოფილი ბისუსის ძაფებისგან. ეს არსება კლდეებზე მისამაგრებლად იყენებდა სპეციალურ ბოჭკოებს, რომლებიც მოგვიანებით ადამიანებმა დაამუშავეს. თუმცა, გარემოს დაბინძურებისა და ეკოლოგიური კრიზისის გამო, ეს სახეობა გადაშენების პირასაა და მისი მოპოვება ევროკავშირში კანონით აიკრძალა.

პოსტექის (POSTECH) უნივერსიტეტის მკვლევრებმა ალტერნატიული გზა იპოვეს. მათ შეისწავლეს კორეის სანაპიროებზე გავრცელებული მოლუსკი Atrina pectinata, რომელიც კვების მრეწველობაში ფართოდ გამოიყენება. აღმოჩნდა, რომ მისი ბისუსის ძაფები ფიზიკური და ქიმიური შემადგენლობით თითქმის იდენტურია ანტიკური მოლუსკის ბოჭკოების.

კვლევის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი ოქროსფერი შეფერილობის საიდუმლოს ამოხსნაა. მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ ბოჭკოები არ იღებება პიგმენტებით. ფერი განპირობებულია ე.წ. „სტრუქტურული შეფერილობით“ — ბოჭკოში არსებული სფერული ცილოვანი სტრუქტურებით, რომლებსაც „ფოტონინებს“ უწოდებენ.

ეს სტრუქტურები სინათლეს ისევე მანიპულირებს, როგორც საპნის ბუშტები ან პეპლის ფრთები. ვინაიდან შეფერილობა სტრუქტურულია და არა ქიმიური საღებავით მიღებული, მასალა საუკუნეების განმავლობაში არ ხუნდება და ინარჩუნებს ბზინვარებას. რაც უფრო ზუსტადაა ორგანიზებული ეს ცილები, მით უფრო მკვეთრი და მყარია ფერი.

ეს აღმოჩენა მხოლოდ ისტორიული რეკონსტრუქცია არ არის. ტრადიციულად, Atrina pectinata-ს ბისუსის ძაფები ნარჩენებად ითვლებოდა და ნადგურდებოდა. ახალი ტექნოლოგიით, ეს ნარჩენები მაღალი ღირებულების ეკოლოგიურ ტექსტილად გარდაიქმნება. ეს მიდგომა შესაძლებელს ხდის მდგრადი მოდის ინდუსტრიის განვითარებას ქიმიური საღებავების გამოყენების გარეშე.